Dames 18/20-1(WestNederlandCombi)

Staand van links naar rechts: Susanne van Hoogstraeten, Nienke van Deijk(BS MU16-1), Britt Teeuwen (BS MU16-1), Ellen Kruithof, Aimée Hooijmaijers, Eline Kasius, coach Marck Kasius   knielend van links naar rechts: Lisa Kuiper, Sanne Woudenberg, Jorinde van Gent(BS MU16-1), Michelle Zantman, Daniëlle Aarse, Charlotte de Graaf en Daniëlle Rovers. Op de foto ontbreken Lamintha de Vries(BsMU16-1) en Kirsten Boer (BS MU16-1)

Afgelopen vrijdag stond de finale van Rayon West voor MJU18 tegen Lokomotief MU18-1 uit Rijswijk op het programma
Dit team bestond voornamelijk uit speelsters die in de Eredivisie MU20 uitgekomen waren en dat betekende dus een zeer sterke tegenstander op papier. Kansen om te winnen waren misschien niet groot (ons team is immers nog in opbouw en acteerde dit seizoen nog een niveau lager), maar iedere kans moet je aangrijpen. Een mooie uitdaging voor ons om te zien hoe ver we in onze ontwikkeling zijn. Jammer genoeg was Charlotte nog geblesseerd waardoor zij niet kon meedoen, waardoor Daniëlle R, Lisa, Jorinde, Sanne, Michelle, Jamailah, Kirsten, Britt, Ellen, Lamintha, Aimée en Eline de 12 meiden waren die de klus moesten gaan klaren.

Op de laatste voorbereidende training hebben we de tactiek nog eens goed doorgenomen en aan de koppies van de meiden te zien waren ze er klaar voor. In een sfeervolle en goedgevulde Alexanderhal in Rotterdam werd geconcentreerd aan de warming up begonnen werden de teams door speaker Herman Appers aan het publiek voorgesteld.

De startende vijf waren Daniëlle R, Sanne, Jamailah, Britt en Eline en al snel ontspon zich op de vloer een gelijk opgaande strijd. We bleken in staat om goed mee te gaan in het hoge tempo van de tegenstander en dat was ook nodig. Via 12-12 na 5 minuten en 16-16 na 8 minuten leek Lokomotief een gaatje te slaan maar een score in de zoemer leverde een 18-21 tussenstand op. 3 punten achter tegen het met afstand sterkste team, dat we dit jaar tegenover ons hadden staan. Wel moet gezegd worden dat de diepte op de bank bij Lokomotief er voor zorgde ze regelmatig konden door wisselen, waardoor het team niet zwakker werd. Een luxe die wij op dit moment nog niet hebben.

De vraag voor het begin van het tweede kwart was dan ook…. hoelang gaan de meiden dit volhouden?
Dat bleek al snel….
Ook in dit kwart een gelijkopgaande strijd waarin verbeten gevochten werd voor iedere bal.
Daniëlle R, Eline, Jamailah trokken net als in het 1^e kwart de kar maar de andere probeerden zich aan hun niveau op te trekken. Na 6 minuten in dit kwart een 29 -29 en dit kwart eindigde met een kleine achterstand van 1 punt. Ruststand 37-38 en dat betekende dat we dit kwart zelfs gewonnen hebben.

Captain Eline hield ons met outside scores in de race omdat er inside geen meter ruimte werd weggegeven. Jamailah en Daniëlle kwamen met drives naar de ring goed door en daardoor waren we nog steeds in de race. Daarnaast speelden we het slim tegen de zone press en de 1-3-1 zone waardoor Lokomotief hier al snel mee stopte. Voor veel mensen misschien onverwacht maar in een bekerwedstrijd die in één wedstrijd wordt beslist is er altijd een kans. Gesterkt met die gedachte gingen we dan ook de kleedkamer in voor de teambespreking.
Ik gaf aan trots te zijn over de eerste helft maar dat  er ook nog wat te verdienen was…een hele vette prijs.

Vol goede moed begonnen we dan ook aan het derde kwart en heel verrassend namen we nu een kleine voorsprong 43-40. We kregen zelfs een aantal keer de kans de voorsprong uit te breiden maar de ballen vielen niet. Lokomotief leek wakker geschud en zette aan en pakte de controle in de wedstrijd en plaatste een 10-0 run. Vaak knakt een ploeg dan maar de meiden waren echt niet van plan de strijdbijl te begraven en hielden stand. Via 43-50 werd het 51-58 na de derde kwart.` De vermoeidheid zat er goed in maar ook was er nog steeds hoop op een goede afloop, want 7 punten is een overbrugbaar verschil.

De eerste aanval van het 4^e kwart was voor Lokomotief en de meiden verdedigden als tijgers…
Helaas in zoemer werd een 3-punter raak geschoten en kwam het verschil voor het eerst op 10 punten. Verdedigend hadden beide ploegen de zaken goed op orde maar aanvallend bleken we niet meer in staat om tot score te komen. Pas in de 6^e minuut scoorden we voor het eerst en hadden zij er al 9 in liggen met een tussenstand van 53-67 tot gevolg. De meiden bleven ondanks de achterstand heel hard werken maar zaten er ook doorheen. De scores wisselden elkaar nu wel af maar dichterbij kwamen we niet meer.  Lokomotief speelde de wedstrijd geroutineerd uit en won verdiend deze finale met 61-75.

Scores: Eline 20, Daniëlle 16, Jamailah 12, Lisa 5, Britt 4 en Michelle 4. De andere meiden scoorden niet.

Terugkijkend had ik natuurlijk liever gewonnen maar van een beter team verliezen is geen schande. Zeker niet als je jezelf niets kunt kwalijk nemen doordat je er werkelijk alles aan gedaan hebt. Nu…. Dat laatste was absoluut het geval…
Ik ben trots op mijn meiden en vind dat we met de hele groep een grote stap voorwaarts hebben gemaakt in dit seizoen. Het seizoen zit er voor ons nu dus op en vanaf deze plek wens ik Lokomotief MU18 en coach Hugo Butter veel succes bij de Nederlandse kampioenschappen onder 18. Deze zullen de komende weken verspeeld gaan worden tegen de kampioenen van de andere 4 rayons.

Wij gaan vanaf volgende week de selectietrainingen voor volgend seizoen oppakken en zullen zeker in de Eredvisie MU20 inschrijven. Verder is de verwachting dat we teams zullen inschrijven in de West Nederland U18 competitie en in de West Nederland U16 competitie. Meer informatie over de selectie trainingen voor deze 3 teams zal deze week op de site www.cbvbinnenland te vinden zijn.

Marck

23-04-2010        2e halve finale van MU18-1 tegen UBALL MU18-1
Gisteravond stond het tweede treffen tussen MU18-1 en UBALL MU18-1 op het programma. Vorige week was al met 101-61 gewonnen in Utrecht, waardoor MU18-1 al met één been in de finale stond. De wedstrijd goed beginnen en geen blessures oplopen was de opdracht voor de meiden.

Het was belangrijk om met een goede concentratie aan de wedstrijd te beginnen. Er werd  nu in elk geval veel beter verdedigd dan in het 1e kwart van de 1e wedstrijd. Kreeg MU18-1 vorige week maar liefst 22 punten om de oren… nu werd de schade beperkt tot 9 punten. Stand derhalve 22-9 en ..zoals het spreekwoord zegt..een goed begin is het halve werk.
De andere drie kwarten werden eveneens gewonnen met 28-13; 18-15 en 29-10.

Met name in de 2e helft kregen de speelsters die bij D1 spelen rust en na een wat minder 3e kwart schroefden de andere meiden het tempo nog eens goed op in het 4e kwart. Michelle en Sanne hadden er heel erg zin en scoorden er lustig op los. Eindstand 97-47 en daar met een tegen score ruim onder de 60 punten kon ik als coach prima leven.

Scores kwamen van Sanne 24 !!!, Michelle 13, Eline 11, Daniëlle R 10, Jamailah 8, Nienke 7, Lisa 6, Aimeé 6, Ellen 4, Kirtsten 4, Daniëlle A 2 en Jorinde 2

Alle 12 speelsters kwamen dus tot voldoende minuten en tot scoren.
In de finale zal op 8 mei in de Alexanderhal in Rotterdam aangetreden moeten worden tegen de winnaar van het duel tussen Grasshoppers en Lokomotief.
Zij spelen vandaag in Katwijk en Lokomotief heeft de thuiswedstrijd met 2 punten verschil gewonnen.
Dat wordt dus nog een spannende aangelegenheid daar in Katwijk.

De komende twee weken kunnen we ons in alle rust voorbereiden op deze finale en ik durf te stellen dat het met de vorm van de meiden wel goed zit.
Vandaag geen rustige dag want MU16-1 (ook tegen UBALL) en MU22-1 (tegen Zoebas) spelen beide hun 2e halve finale in de Driesprong.
Als toetje speelt Dames 1 om 20:00 uur in het Topsportcentrum in Rotterdam tegen Tubbergen de 2e play off wedstrijd.
Maar liefst 10 meiden die gisteren actief waren zijn dat vandaag opnieuw.

Dus als je van attractief  basketbal wil genieten…. Kom naar de sporthal ..er is genoeg te zien. 

Marck

17-04-2010        1^e Halve Finale Rayon West kampioenschappen MU18-1 tegen UBALL MU18-1
Afgelopen vrijdag speelde MU18-1 de 1^e halve finale van de Rayon kampioenschappen tegen UBALL MU18-1 in Utrecht. Vanwege de drukte op de weg waren we redelijk vroeg vertrokken, maar dat bleek achteraf niet nodig te zijn. Ruim op tijd arriveerden we bij de sporthal de Sportcampus, waar al snel bleek dat er geen enkele mogelijkheid was om iets te drinken te kopen. Dat zou dus nog een lange droge avond worden, voor alle meegereisde supporters en dat waren er nogal wat.

Bij de warming up bleek dat UBALL ongeveer hetzelfde team als tijdens de competitie had en mogelijk leidde dat tot enige onderschatting in de beginfase. Beide wedstrijden in de competitie waren immers in een ruime zege geëindigd. Maar ook nu begonnen beide teams gewoon op 0 – 0 en moest er voor een goed resultaat hard gewerkt worden. In het eerste kwart was bijna niemand bij de les en werd er vooral slecht verdedigd. Omdat er aanvallend 3 aardige minuten tussen zaten werd dit kwart afgesloten met een 28-22 voorsprong. Duidelijk was dat MU18-1 niet het eigen niveau haalde en dat was wel het verzoek van mij voor het tweede kwart.

De defensieve opdracht werd nu wel goed uitgevoerd en door een 29-8 stand in dit kwart werd de rust met 57 – 30 bereikt. Wedstrijd gespeeld en het werd dus zaak om de wedstrijd geconcentreerd uit te spelen om geen blessures op te lopen. Na in het derde kwart wat verschillende rotaties te hebben laten spelen, wist UBALL de achterstand iets wist te verkleinen 72-51.  Afspraak werd dan ook gemaakt om in het 4^e kwart nog even ouderwets gas gegeven.

Net als in het tweede kwart scoorde MU18-1 als een tierelier en de honderd puntengrens kwam in zicht. Met nog 5 seconden op de klok drukte Lisa één van haar befaamde bommen af en werd de eindstand op 101-61 bepaald. Aanstaande vrijdag speelt MU18-1 de tweede halve finale om 20:30 uur in de Driesprong. Plaatsing voor de finale op 8 mei in Rotterdam ligt spreekwoordelijk voor het oprapen maar moet nog wel gewoon verdiend worden.
Scores: Jamailah 26, Eline 25, Daniëlle 18, Britt 8, Sanne 5, Aimée 4, Ellen 4, Kirsten 4, Lisa 3, Michelle 2 en Jorinde 2.

10-04-2010        Binnenland MU20-1 tegen Black Eagles MU18-1
Afgelopen zaterdag heeft MU20-1 de 22^e en laatste competitie wedstrijd gespeeld tegen Black Eagles. Twee weken geleden had  MU20-1 in Den Helder het kampioenschap had behaald maar dat daar niet wilde vieren. Vandaar dat alle festiviteiten zaterdag zouden plaatsvinden en alle 18 meiden en ook trainer Lace Strong waren aanwezig om dit met elkaar te kunnen doen. Gevolg was in elk geval een zeer goed gevulde tribune met familie, vrienden en andere supporters en een groep meiden die de moeite hadden om de juiste wedstrijd concentratie te vinden. Helaas kon Charlotte niet meedoen vanwege haar enkelblessure en moest Jamailah worden gespaard voor de wedstrijd van Dames 1 tegen Leiderdorp later op de avond.  Daniëlle Aarse en Lamintha de Vries waren dit keer in burger aanwezig net als Esther van Bochove en Margot Sloot, die het hele seizoen met de groep hebben meegetraind en zo hun bijdrage hebben geleverd.

De 12 die de laatste kastanjes uit het vuur moesten halen waren:
Daniëlle Rovers, Lisa Kuiper, Jorinde van Gent, Sanne Woudenberg, Michelle Zantman, Kirsten Boer, Susanne van Hoogstraeten, Britt Teeuwen, Ellen Kruithof, captain Eline Kasius, Aimée Hooijmaijers en Nienke van Deijk

De teambespreking voor de wedstrijd kon pas laat beginnen, omdat de meiden veel meer tijd nodig om zich om te kleden. De reden daarvoor was mij volstrekt onduidelijk op dat moment maar later in dit verslag wordt dit verklaard. Ook werden we door Arie Kraak als groep nog even met elkaar op de foto voor de wedstrijd. Gelukkig was er wel voldoende tijd voor een goede warming up, zodat er goede hoop bij mij was dat de meiden toch scherp zouden openen. Hoewel iedereen echt wel van goede wil was, wilde er niet echt veel lukken. Er werd slap verdedigd en ronduit enorm slordig aangevallen. Een duidelijk geval van niet de juiste concentratie hebben. In de 5^e minuut stond het 8-8 en daarna nam Black Eagles, dat voelde dat er wat te halen was, het commando over. MU20 liep achter de feiten aan en het kwart werd dan ook met een terechte achterstand van 12-16 beëindigd.

In de breaks tussen het 1^e en het 2^e kwart werd even hard de waarheid gezegd… Er moest gewoon harder en geconcentreerder gewerkt worden, want dit eerste kwart was beneden ons niveau. Gewoon gaan doen wat we al weken goed doen…. De tegenstander tot fouten dwingen en vanuit de transitie sneller tot scores komen. Na drie minuten in dit kwart (stand 14-22) kwam de blauwe trein goed op gang. Black Eagles kwam er in de rest van dit kwart niet meer aan te pas en door de strakke  m-t-m verdediging werd de bal regelmatig veroverd. Gevolg was een aantal snelle en makkelijke scores en via een 25 – 4 run werd de wedstrijd eigenlijk beslist. Ruststand derhalve 39-26.

MU20-1 begon het derde kwart met dezelfde intensiteit en in de 27^e minuut werd met een tussenstand van 57-34 de maximale voorsprong van 23 punten bereikt. In de resterende 13 minuten wist Black Eagles dat vorige week nummer 2 Grasshoppers nog tot een uiterste krachtsinspanning had gedwongen (68-70 verlies) de achterstand nog tot 15 punten terug te brengen. Scores waren goed verdeeld binnen het team en een mooie illustratie daarvan is dat in het 2^e kwart liefst 9 meiden een bijdrage aan de score van de 27 punten wisten te leveren.
Scores: Eline 20 (waarvan 8 in 1^e kwart), Daniëlle R, 14, Sanne 10, Suus 9, Michelle 6, Jorinde 5, Lisa 2, Aimée 2, Britt 2 en Kirsten 2

Na het laatste fluitsignaal barstte de feestvreugde los en dat werd tijd ook.  Als coach kon ik wat bloemen uitreiken aan de meiden ; Yvonne bood namens het bestuur een overheerlijke Peter Degenkamp taart aan. Ook de ouders hadden iets moois geregeld en iedereen kreeg een mooi wit vest met bijpassende opdruk.. Kampioen 2009 – 2010. Niet alleen de speelsters en de coach kregen een aandenken maar ook de opa van Sanne. Hij kreeg een prachtige witte polo met daarop de tekst… “Trouwste Supporter” en die titel heeft hij absoluut verdiend. Onze “talisman” was er altijd bij en heeft volgens mij in Katwijk het laatste schot van Grasshoppers persoonlijk uit de ring gekeken. Dat was natuurlijk nog niet alles want ook de bij een kampioenschap behorende medailles en “beker” werden door Joost en Ruud uitgereikt. Als u denkt dat dit alles was….. zit u er net als ik op dat moment lelijk naast.

Eerder in dit verslag gaf ik al aan dat ik niet begreep waarom de teambespreking pas zo laat kon beginnen..
Welnu.. dat werd mij zaterdag op een zeer ludieke manier duidelijk. Alle meiden hadden zich op een grote rij opgesteld midden op het veld en ik werd verzocht voor de groep te gaan staan op zo’n afstand dat ik iedereen kon zien.

Op een afgesproken teken gingen alle shirts van de meiden tot minimaal borsthoogte omhoog en werden er 12 “afgetrainde” buikjes getoond. Dat was op zich al heel verrassend maar de echte verrassing van de meiden was dat iedereen met viltstift een letter op haar buik geschreven had. Omdat ze keurig op een rijtje stonden kon ik dus lezen MARCK BEDANKT!!!
Een zeer originele manier om een coach te bedanken en ik wens het al mijn mede coaches toe, dat ook zij eens in hun leven van zo’n uitzicht mogen genieten.

Het werd tijd om te douchen en dat was dit keer ook voor mij weggelegd. Vakkundig werd ik door 18 paar handen onder de warme straal gezet en vervolgens verder natgespoten met twee flessen champagne. Nadat ook de meiden klaar waren met douchen, hebben we met bijna het gehele team  (een paar meiden moesten met MU22-1 spelen in Utrecht) genoten van de taart. Lace en ik hebben de meiden nog toegesproken en daar kwam vooral naar voren dat de meiden een heerlijke groep zijn om mee te werken en daar is geen woord van gelogen. De competitie zit er op en dat was voor ons ook even reden om stil te staan bij het “afscheid” van Suus. Suus is namelijk de enige U20 speelster in onze groep en zal dus bij de halve finales van de Rayonkampioenschappen voor MU18 teams dus niet meer kunnen meespelen. Ondanks wat sombere vooruitzichten aan het begin van het seizoen bleek zij al op 14 november vorig jaar haar rentree weer te kunnen maken. Gezien de aard van haar blessure en het oorspronkelijke revalidatie traject was dit echt 4 maanden eerder dan gedacht.
Als groep wensen we Suus veel succes bij het bemachtigen van een plek in de selectie voor Dames 1 voor volgend seizoen.
Voor ons betekent dit dat we volgend jaar als we gaan spelen in de Eredivisie voor MU20 teams het zonder haar moeten gaan doen.

Er is nog een toetje aan dit seizoen en dat zijn de al gememoreerde Rayonkampioenschappen voor MU18 teams.
Met alle andere meiden vormen we dus een MU18 team en spelen we een dubbele confrontatie (17 april uit en 23 april thuis) met UBALL MU18.
Hierna zal duidelijk zijn, wie op 8 mei in de Alexanderhal in Rotterdam de finale om de titel van Rayon West speelt tegen de winnaar van de confrontatie tussen Grasshoppers en Lokomotief.

Er zijn de nodige foto’s gemaakt en ik ben erg benieuwd naar de “buikenserie”.

Kom in elk geval op vrijdagavond 23 april naar de Driesprong om de meiden aan te moedigen bij hun poging om de finale ten koste van UBALL te bereiken.

Marck

27-03-2010        Den Helder MU20-2 tegen Binnenland MU20-1
Afgelopen zaterdag stond de één na laatste wedstrijd van het reguliere seizoen op het programma. Winst in deze uitwedstrijd tegen Den Helder MU20-2 betekende dat het kampioenschap officieel zou zijn. Na de zege op nummer 2 Grasshopppers van een aantal weken geleden, waarmee dit tam op 4 punten achterstand werd gezet, was dit een logisch gevolg. De tegenstand in deze klasse was namelijk wel wat minder dan vooraf gedacht. Vooraf was het inschatten van de kracht van ons eigen team en de kwaliteit van de tegenstand de reden dat we vol overtuiging voor deze “landelijke” competitie gekozen hebben. De hernieuwde gretigheid en bereidheid van de gevestigde namen als Jamailah, Eline, Susanne, Daniëlle Rovers en Sanne betekende een fantastische kapstok voor de nieuwkomers. De 4 nieuwe meiden bij dit team (Lisa, Michelle, Aimée en Charlotte) ontwikkelden zich langzaam maar zeker steeds beter. Omdat dat ook gezegd kan worden van de 5 bankspeelsters uit MU16-1 (Britt, Jorinde, Kirsten, Lamintha en Nienke) had ik de beschikking over een grote groep meiden. De trainingsgroep was op dinsdag zelfs nog groter vanwege het feit dat Margot Sloot en Esther van Bochove bijna altijd aanwezig waren. Deze hele groep van 18 meiden heeft dus echt als een team geopereerd en dat is de resultaten zeker ten goede gekomen.

Vanwege verplichtingen van meiden bij Dames 1, MU22-1 en MU16-1 werd er dit jaar regelmatig in verschillende samenstelling gespeeld. Iedereen werd geaccepteerd zoals zij is en op basis van gelijkwaardigheid is er heerlijk gewerkt. Vergeleken met het begin van het seizoen is het niveauverschil tussen de diverse speelsters een stuk kleiner geworden. Iedereen kan vanuit een bepaalde taak een goede bijdrage aan het resultaat leveren. De belangrijkste doelstelling die we ons vooraf ten doel gesteld hebben is dus bereikt. Als eerste toetje komt daar het kampioenschap dus bij. Daarvoor moest dus wel de wedstrijd in Den Helder gewonnen worden.

Met slechts 8 meiden was afgereisd en zij moesten de kastanjes uit het vuur halen. De jonkies uit MU16-1 hadden tegelijkertijd een wedstrijd in en tegen Hoofddorp en ook MU22-1 had rond dezelfde tijd verplichtingen. Goed nieuws was dat Dames 1 geen wedstrijd had waardoor iedereen eens een keer volledig inzetbaar was. In een hele sfeerloze wat koude hal (het leek wel of heel Den Helder in Almere was) werd afgesproken om gewoon te gaan doen wat we iedere week doen. Spetterhard verdedigen en vanuit de transitie de punten maken.

De startende 5 (Daniëlle Rovers, Sanne Woudenberg, Jamailah Adams, Susanne van Hoogstraeten en Eline Kasius) lieten er geen gras over groeien. Binnen 5 minuten was het 22-2 en de wedstrijd was gespeeld. Ook Lisa Kuiper, Aimée Hooijmaijers en Ellen Kruithof werden al snel ingezet om mee te werken aan een monsterscore. Verder was het zaak de meiden geconcentreerd te laten spelen om niet tegen onverwachte blessures aan te lopen. Dat is prima gelukt en via de kwartstanden 35-11, 22-3, 26-6 en 32-15 werd de wedstrijd met 113-35 gewonnen.
Scores: Jamailah 27, Eline 23, Suus 18, Daniëlle R 16, Ellen 12, Sanne 11, Lisa 5, Aimée 3.

Op 10 april om 12:15 uur kan de competitie in stijl worden afgerond als Black Eagles de laatste tegenstander is.
We nodigen dan ook iedereen uit om te komen kijken. Het seizoen heeft nog een toetje voor dit team omdat we ons geplaatst hebben voor de halve finales van de rayonkampioenschappen U18.  Deze wedstrijden zullen op 17 en 24 april worden gespeeld waarbij wij op 10 april uit spelen en op 17 april thuis. Bij winst zal op 8 mei in Alexanderhal in Rotterdam de finale gespeeld mogen worden en bij winst kan plaatsing voor de Nederlandse kampioenschappen worden afgedwongen. Wie de tegenstander zal zijn in de halve finale zal nu snel door het Rayon bekend gemaakt worden.

Bijkomstig feit is dat iedere vereniging die deelneemt aan de halve finale alle meiden die de juiste leeftijd hebben mag laten meespelen ook als deze speelsters niet tijdens de reguliere competitie onderdeel van dat team hebben uitgemaakt. De meiden rekenen in elk geval op een grote schare toeschouwers op de 10^e als Black Eagles op bezoek komt. Geen gemakkelijke wedstrijd want dit team verloor dit weekend met slechts 2 punten verschil van de nummer twee Grasshoppers.

Marck

20-03-2001    thuis tegen de Orca's
Afgelopen zaterdag stond de wedstrijd tegen Orca’s MU20-1 op het programma. Vooraf werd dit gezien als een lastige wedstrijd omdat de uitwedstrijd met 13 punten verschil gewonnen werd. Een heel zwaar bevochten overwinning was dat in Urk. Verder had Orca’s MU20-1 de week ervoor met slechts 10 punten verschil van Grasshoppers verloren. Van enige vorm van onderschatting kon dus geen sprake zijn. MU20-1 moest helaas Daniëlle Rovers missen vanwege een loszittende botsplinter in haar linkerwijsvinger maar omdat MU16-1 al op vrijdag gespeeld had, was de groep weer aangevuld tot 12 meiden.

Afspraak was om met veel druk in de defense te spelen en dat deden de startende vijf niet onaardig in een nerveuze beginfase. Na 3 minuten was de stand 4-3 in het voordeel van Orca’s MU20 en dat was ook de laatste voorsprong die de gasten uit Urk zouden hebben. MU20-1 domineerde de wedstrijd daarna volledig en wist met een 25-1 run de stand na het eerste kwart op 28-5 te brengen. In deze fase werden scores vanuit fastbreaks (vanwege intercepties) afgewisseld met een goede setplay waarbij zowel inside als outside werd gescoord.

Het tweede kwart was aanvallend van hetzelfde niveau alleen werden nu de verdedigende teugels wat gevierd. Vier rake bommen in de vier minuten tijd deden het verschil verder oplopen en de rust werd bereikt met een 51 – 20 voorsprong. MU20-1 speelde dus gewoon goed en wat een verschil met de uitwedstrijd.

In de rust werd aangegeven vooral verdedigend weer wat scherper te spelen en dat was niet tegen dovemansoren gezegd. Er werd fanatiek gejaagd op iedere bal en er werd net als in het eerste kwart heel weinig ruimte weggegeven. De kwartstand van 21 – 5 geeft dit ook wel weer aan. Opnieuw een kwart waarin we maar 5 punten tegenkregen.

Het laatste kwart was de scherpte er af maar zorgden de meiden er wel voor dat ook dit kwart winnend werd afgesloten met 19 - 14.
Eindstand derhalve 91-39 en opnieuw scoorde de ploeg een dikke voldoende.

Gezien het feit dat Daniëlle Rovers niet meedeed en de speeltijd voor Jamailah en Eline (die nog met Dames 1 naar Groningen toe moesten) gelimiteerd was , was goed om vast te stellen dit geen enkel gevolg had voor de manier van spelen of de score. Alle 12 meiden wisten te scoren en de scores waren goed verdeeld binnen de groep.
Scores: Suus 20, Eline 11, Lisa 10, Jamailah 10, Charlotte 8, Britt 6, Michelle 5, Sanne 5, Aimée 5, Nienke 5, Jorinde 4, Ellen 2.

Aanstaande zaterdag staat de laatste uitwedstrijd op het programma en zal in Den Helder de strijd tegen Den Helder MU20-2 worden aangebonden.
Als deze winnend wordt afgesloten, heeft MU20-1 het kampioenschap voor zich op weten te eisen. Een mooi doel waar de hele groep zich van bewust is, maar ook weet dat dat niet vanzelfsprekend Black Eagles.

13-03-2010        Wedstrijdverslag Mosquito's MU20 - Binnenland MU20-1
Afgelopen zaterdag stond de 19e competitiewedstrijd op het programma voor MU20-1 op het programma. Er mocht om 16:00 uur worden aangetreden tegen Msoquito's in Amsterdam. Omdat Dames 1 om 18:30 tegen DAS moest spelen was Jamailah er niet bij en twee andere meiden (Eline en Daniëlle) zouden in de rust terug gaan naar Barendrecht. De groep was daarom aangevuld met met meiden uit MU16-1

De wedstrijd zelf was al snel geen wedstrijd meer en er valt dan ook niet zo heel veel over te zeggen. Lisa, Michelle en Sanne waren aanvallend lekker op dreef en verder kwam iedereen ruimschoots aan spelen toe. Het teamspel liet echter te wensen over en verdedigend lag de intensiteit veel te laag. Via 28-11 na het eerste kwart werd het 46-17 bij rust;  69-25 na 30 minuten en de eindstand was 91-37. Iedereen gescoord; punten opgehaald en geen blessures opgelopen... missie geslaagd.

Scores: Lisa 16, Eline 12, Michelle 10, Sanne 10, Lamintha 10, Suus 7, Britt 6,  Daniëlle 6, Ellen 5, Kirsten 4, Jorinde 3 en Aimée 2

Volgende week wacht een veel sterkere tegenstander in de Orca's uit Urk.
Uit werd na een zeer moeizame wedstrijd met 13 punten verschil gewonnen dus de meiden kunnen zaterdag flink aan de bak.
Dat zal zich afspelen om 12:15 in onze thuishaven de Driesprong in Barendrecht.

06-03-2010        thuis tegen Akrides
Afgelopen zaterdag stond wedstrijd nummer 18 tegen Akrides uit IJmuiden op het programma. Deze ploeg stond op een vierde plaats en hoewel er uit met redelijk grote cijfers was gewonnen, is dat natuurlijk geen garantie voor een goede afloop. Het verschil werd daar in de tweede helft gemaakt en het doel was dit keer om wat eerder een beslissende voorsprong te nemen.

Nadat Akrides reserveshirts geleend en aangetrokken had kon de wedstrijd om 12:40 uur eindelijk beginnen. De startende 5 schoten goed uit de startblokken en wisten een 12-2 voorsprong na 5 minuten bij elkaar te spelen. Het vervolg was wat minder doordat we zeer gemakkelijk tegen fouten aanliepen kon Akrides via vrij worpen de achterstand iets verkleinen tot 17-12 bij de rust. Dat was in het geheel niet nodig geweest als een aantal volledig open lay ups niet waren gemist.

Zoals zo vaak dit seizoen was het tweede kwart een kopie van het eerste. Na een tussensprint van 14-5 na vijf minuten werd in de volgende 5 minuten van dit kwart gelijk gespeeld met 8-8 met als gevolg een 39-25 voorsprong bij rust. De opportunistische manier van spelen van Akrides had wel tot gevolg dat zij in de eerste helft 5 keer uit de press een 1 tegen 0 situatie creëerden en daaruit ook 10 punten scoorden. Al met al is 25 punten tegen op zicht geen slecht resultaat maar in dit geval hadden dat er zeker 8 punten minder moeten zijn.

Het derde kwart werd het tempo vrij hoog gehouden en langzaam maar wel heel zeker kwam er een steeds grotere voorsprong op het bord te staan. 66-40 met nog 10 minuten op de klok. Inmiddels hadden alle twaalf aanwezige speelsters nu wat minuten gespeeld en het niveau verschil binnen de groep begint gelukkig nu echt wat minder groot te worden.

Het vierde kwart werd Akrides dat overigens zeer hard bleef werken op 8 punten gehouden en de blauwe trein denderde met 29 punten in dit kwart lekker door. In de tweede helft werden de mogelijkheden in de aanval goed uitgespeeld wat ook resulteerde in goede open schotkansen van de “kleine”meiden nadat we ruim 16 seconden aan het aanvallen waren. De schotkansen waren wel aan Lisa, Jorinde en Sanne besteedt en zij lieten met regelmaat een bom in de ring vallen. Dit in combinatie inside scores van Eline; Aiméé en sterke drives van Susanne en Daniëlle zorgden voor een goede balans tussen scores van dichtbij en wat verder weg. Andere prettige constatering is dat Britt en Charlotte er weer aankomen na hun blessureleed. Junioren Kirsten en Nienke gaan zich ook steeds prettiger voelen en Michelle steeds minder lijnen loopt maar veel beter kijkt waar de mogelijkheden in de aanval liggen

Een laatste fijne vaststelling was dat Jamailah, Daniëlle A en Ellen, die vandaag niet meededen, er wel gewoon bij waren. Lamintha kon er helaas niet bij zijn vanwege andere verplichtingen.
De scores waren dit keer redelijk goed verdeeld en dat ziet er als volgt uit:
Daniëlle R 18, Eline 16, Suus, 14, Aimée 10, Michelle 8, Sanne 7, Lisa, 5, Jorinde 5, Kirsten 4, Nienke 4. Charlotte 2 en Britt 2.

Opvallend in de wedstrijd was dat de tegenstander 8 fouten had en MU20-1 maar liefst 24.
Dit had mede tot gevolg dat ook de vrije worp verdeling niet helemaal in evenwicht was 31 voor Akrides tegen 9 voor MU20-1.
Volgende week mag MU20-1 naar Amsterdam om daar tegen Mosquito’s te spelen

13-02-2010        Wedstrijdverslag Den Helder MU18 - MU20-1
Afgelopen zaterdag stond de uitwedstrijd tegen Den Helder MU18-1 op het programma. Om 15:00 mochten de meiden aantreden in de marinestad en na een ontspannen reis van een kleine twee uur werd de kleedkamer opgezocht. Bij het binnenlopen voor de wedstrijdbespreking stonden de koppies eindelijk weer eens goed op het nekkie, zal ik maar zeggen. Na de winst op Grasshoppers was de concentratie gewoon een stuk minder. Dat was goed merkbaar op de training maar ook zeker in de wedstrijden tegen UBALL en Mosquito’s. Tijdens de afsluitende training vrijdag merkte ik al dat de focus groter was en het fijn om dat ook vast te stellen in de kleedkamer. Omdat bij alle andere teams ook een “verre” uitwedstrijd hadden (Bunschoten en Urk) ware we afgereisd met 9 meiden, waarvan Britt er voor het eerst sinds maanden blessureleed weer bij was.

Afspraak was in elk geval om na score direct een press te spelen maar die werd niet optimaal uitgevoerd. De verwarring die dat opleverde bij  Den Helder zorgde er toch voor dat we een aantal keer balwinst pakten. Anders dan in de twee voorgaande wedstrijden waren we nu zuinig met de bal en maakte veelal de goede keuzes. Gevolg was een 10-0 run. Na een time-out van den Helder kwamen zij zeker beter in de wedstrijd en wisten te scoren. Wij bleken vanuit de set play voldoende goede schotkansen te creëren en scoorden zowel inside als outside!
Stand 23-9 na het eerste kwart en daarna in het tweede kwart een onveranderd spelbeeld.

We bleven goed verdedigen en dan met name in onze half court defense die we iets aan het aanscherpen zijn. De keuzes in de verdediging worden steeds beter gemaakt en dat was plezierig om naar te kijken. Slordigheden bij het opbrengen van de bal hadden een aantal maal onnodig balverlies tot gevolg en dus een gemakkelijke score tegen tot gevolg.
Rust was 46-27  en de verwachting was dat we deze lijn zouden doorzetten.

Helaas was dat niet het geval. Hoewel het in de eerste helft ook een aantal keer voorkwam werd er nu in de aanval niet meer samengewerkt. Veelvuldig werd gekozen voor de eigen 1-1 en met als gevolg dat het tempo uit de aanval ging en mensen stil gingen staan. Er werd dus veel te statisch gespeeld en passen naar stilstaande mensen is meestal een prooi voor de tegenstander. Den Helder wist hier wel raad mee en plaatste een 12-4 run.

In een time-out werd duidelijk gemaakt dat dit niet de manier was om deze wedstrijd te winnen en dat er vooral als team geopereerd moest worden. Dat bleek niet tegen dovemansoren gezegd en plaatsten wij een 12-0 run. Resultaat was een tussenstand van 64 – 41 na drie kwarten. Het vierde kwart liet een gelijkopgaande strijd zien in de eerste 5 minuten waarna Den Helder niet meer wist te scoren en wij nog 10 punten wisten te maken. Verdedigend was ook dit kwart in orde.
Eindstand 82 – 51 en al met al een goede overwinning voor de meiden in een wedstrijd waar ook weer de nodige leerpunten zaten.
Altijd plezierig voor een coach!!
Scores: Suus 21, Daniëlle R 19, Eline 16, Jamailah 12, Michelle 4, Britt 4, Sanne 2, Lisa 2 en Aimée 2.
Nu een kleine winterstop omdat de eerstvolgende wedstrijd pas op 6 maart thuis tegen Akrides uit IJmuiden.

06-02-2010        Wedstrijdverslag MU20-1 - UBALL U18-1
Afgelopen zaterdag stond de thuiswedstrijd tegen UBALL MU18-1 op het programma. Uit was redelijk gemakkelijk gewonnen en onderschatting zou dus op de loer kunnen liggen.
Gedurende de week was daar ook voldoende aandacht aan besteed en de startende vijf hadden na 2 minuten het juiste spoor gevonden. De blauwe trein kwam lekker op gang en er kwam een verwachte voorsprong op de borden. De press werd redelijk uitgevoerd en nadat bij iedereen al in het veld gestaan had werd het kwart afgesloten met een 28 - 9 tussen stand. Toch dreigde de trein te ontsporen toen de foutenlast in het tweede kwart snel opliep. Omdat ook UBALL veel fouten kreeg, was het tempo in het tweede kwart volledig verdwenen en was de wedstrijd het aankijken niet waard.

Met een 15-15 tussenstand werd de rust bereikt met 43 - 24. De prestaties in dit tweede kwart waren onder de maat en na een korte rust kregen de meiden de opdracht het gat definitief te maken door vooral verdedigend de afspraken beter na te komen. Dit in combinatie met het feit dat er door de scheidsrechters iets meer werd toegestaan, kwam het tempo in elk geval ten goede. Er werd meer druk gegeven en de voorsprong liep langzaam op naar 67-35 na het derde kwart.

Bevrijd van mogelijke foutenlast knalde de meiden in het 4e kwart nog even door en werd precies de 100 puntengrens bereikt. Goed nieuws was dat Charlotte heel voorzichtig haar eerste minuten weer heeft kunnen maken na maanden blessureleed. Eindstand 100 - 46.
Scores: Daniëlle R 24, Eline 20, Suus 17, Jamailah 11, Lisa 7, Michelle 7, Sanne 5, Charlotte 4, Ellen 3 en Aimée 2.
Volgende week mogen de meiden aantreden in de marinestad van Nederland tegen Den Helder MU18-1.

30-01-2010      Wedstrijdverslag Mosquito's MU18-1 tegen Binnenland MU20-1
Na vorige week de zeer belangrijke uitwedstrijd tegen de nummer Grasshoppers te hebben gewonnen, stond er opnieuw een uitwedstrijd op het programma. De reis ging naar de “beroemde” Apollohal in Amsterdam waar Mosquito’s MU18-1 de tegenstander was. Omdat Britt en Charlotte nog niet mogen spelen en Ellen de gehele week ziek was geweest, was dit keer Lamintha bij de groep gehaald. Belangrijk was om ervoor te zorgen dat na de euforie van vorige week toch geconcentreerd aan de klus te gaan beginnen,

Dat werd door de startende vijf Daniëlle, Michelle, Jamailah, Suus en Eline zeer goed uitgevoerd. Door een goede press te spelen, werd de bal regelmatig veroverd. Hoewel we minder slordig waren dan vorige week, werd toch ook nu niet het maximale uit deze transitie momenten gehaald. Stand na het eerste kwart 22 – 11 in ons voordeel en zoals zo vaak had Eline er al weer 8 punten in liggen. Het tweede en derde kwart lag het tempo een stuk lager, maar werd de voorsprong wel langzaam steeds een beetje groter. Iedereen kwam aan spelen toe maar het de echte scherpte ontbrak. Daarnaast wisten de twee zeer goede guards van Mosquito’s de verdediging regelmatig te verrassen.

Het laatste kwart zette MU20-1 in de eerste 6 minuten nog één keer goed aan en wist Aimée zich inside te onderscheiden. Wat Eline in het 1^e kwart deed, werd nu door haar gedaan. Door goed vanuit haar positie te spelen wist ze in die fase 8 van haar in totaal 14 punten bij elkaar te sprokkelen. Jamailah die geconcentreerd en sterk speelde mocht haar schoenen vast uitdoen, omdat zij met Dames 1 nog tegen Probuild Lions moest spelen. Suus bekroonde een zeer degelijke wedstrijd met haar 20^e punt en Jorinde zette de laatste score op het bord.
Scores in deze wedstrijd kwamen van: Suus 20, Jamailah 15, Aimée 14, Eline 12, Daniëlle R 4, Lisa 4, Sanne 3 en Jorinde 3.
Conclusie was dat er een regelmatige zege was behaald, maar dat er de komende periode wel weer hard getraind zal gaan worden na deze toch wel feestweek.

Volgende week wacht in UBALL MU18-1 een vergelijkbare tegenstander.

23-01-2010        Wedstrijdverslag Grasshoppers MU18-1 tegen Binnenland MU20-1
Afgelopen zaterdag stond voor MU20-1 de kraker tegen Grasshoppers MU18-1 op het programma. Vol goede moed werd afgereisd naar Katwijk omdat bij winst de voorsprong op Grasshoppers zou oplopen tot 4 punten. Verlies zou beide ploegen weer naast elkaar op de ranglijst brengen. Bij MU20-1 ontbraken Britt en Charlotte die beide vanwege een blessure nog steeds niet inzetbaar zijn. Verder deed Jamailah mee met Dames 1 dat op dezelfde tijd in Rotterdam tegen Celeritas uit Groningen speelde. Tenslotte had Sanne last van een behoorlijke verhoging maar gelukkig nog wel inzetbaar. Ook Grasshoppers bleek niet in de allersterkste bezetting te kunnen aantreden omdat er twee meiden met hun MU20-1 team moesten meedoen. Gelukkig konden we wel met 12 meiden afreizen omdat 5 bankspeelsters meekonden doen.

Het team dat de kastanjes uit het vuur zou moeten halen bestond dus uit de vaste kern:
1.       Daniëlle Rovers,
2.       Lisa Kuiper,
3.       Sanne Woudenberg,
4.       Michelle Zantman,
5.       Susanne van Hoogstraeten,
6.       Aimée Hooijmaijers,
7.       Eline Kasius
En de bankspeelsters:
1.       Ellen Kruithof,
2.       Daniëlle Aarse,
3.       Nienke van Deijk,
4.       Jorinde van Gent,
5.       Kirsten Boer

Zonder alle aanwezige speelsters iets tekort te willen doen begonnen beide teams dus enigszins gehandicapt aan de wedstrijd, die echter geen moment verveeld moet hebben. Vanaf de eerste seconde werd er door beide teams misschien niet heel goed gespeeld, maar . . .   er werd wel verbeten gestreden voor iedere bal. Grasshoppers speelde hun geliefde press verdediging en omdat MU20-1 te onrustig aan  de bal was werd er regelmatig balverlies geleden.  Er werd veel lopen gemaakt, er waren meiden die buiten het veld liepen en er werd af en toe gepasst naar iemand, die er niet meer stond. Al met al fouten die normaal niet gemaakt worden…
Door wel uitstekend te verdedigen ontliepen de ploegen elkaar niet veel. Met een 12-10 achterstand werd dit kwart afgesloten en bleken veel meiden nog steeds last te hebben van de spanning die deze wedstrijd opriep.

Het tweede kwart werd er aanvallend door beide ploegen wat beter gespeeld maar geen van beide ploegen slaagde erin een echt gaatje te slaan. Hoewel MU20-1 vier punten voor kwam (20-16) slaagden de meiden er niet in dit kwart winnend af te sluiten. Grasshoppers zorgde via goede drives dat de ruststand 32 – 28 was in hun voordeel.

In het derde kwart kwamen de meiden beter uit de startblokken dan in de eerste twee. Binnen 5 minuten werd met een 12 -2 run de achterstand opgebogen in een voorsprong van 6 punten en met 40-34 op het bord leek MU20-1 een definitief gaatje te slaan. Grasshoppers wilde daar niet aan meewerken en verkleinde langzaam maar zeker de achterstand en met een 44-41 voorspring werd het derde kwart beëindigd. Inmiddels werd duidelijk dat ook beide ploegen in foutenlast aan het komen waren en dat dat een rol zou gaan spelen in het laatste kwart.

Door de foutenlast speelde Grasshoppers nu ook regelmatig in een zone verdediging en doordat we hier op getraind hadden werd de aanval redelijk uitgevoerd. Met name de guards Lisa en Daniëlle Rovers toonden in dit kwart hun klasse. Naast het goed leiding geven aan de aanval namen ze ook 15 van de 18 punten voor hun rekening. Het vierde kwart zelf was een ware thriller omdat er nooit meer dan 4 punten verschil was tussen beide ploegen. Inmiddels hadden Suus (5^e minuut), Aimée en Daniëlle Rovers (beide 9^e minuut) het veld met 5 fouten moeten verlaten en ook had al twee speelsters met een volle scorekaart naar de kant zien vetrekken. Het bleef dus ongemeen spannend en nadat MU20-1 in de 10^e minuut door een driepunter op een 61-59 voorsprong was gekomen, moest Grasshoppers dus maar eens zien te scoren.

Het moet gezegd dat een prachtige score van nummer 6 de ploegen met nog 5 seconden te spelen weer naast elkaar bracht. MU20-1 nam snel de bal in voor een laatste aanval en Grasshoppers maakt een fout op Lisa. Omdat de vlag inmiddels stond betekende dit 2 maal met nog 2,5 seconden op de klok. Opdracht was duidelijk… minimaal 1 vrije worp maken was de opdracht en uiteraard het liefst de eerste. In de zaal, waar door beide supportersscharen de hele wedstrijd al voor een fantastische ambiance werd gezorgd werd, was de spanning bijna ondraaglijk.

Eerste vrije worp gaat er niet in en de tweede kan dus beslissend zijn. Lisa stuit de bal nog één keer en haalt diep adem… ze schiet en tot opluchting van iedereen die Binnenland een warm hart toedraagt, verdwijnt de bal door de ring. Direct gaat de zoemer en time-out Grasshoppers. Naast het voordeel dat Grasshoppers coach Petra de Zwart haar meiden nog een laatste instructie te geven levert de time-out nog een ander voordeel op. De bal mag op de middenlijn worden ingenomen. Onze meiden krijgen de opdracht om geen fout op een dribbelaar te maken en zo vrije worpen tegen te krijgen. Daarnaast ervoor zorgen dat je geen gemakkelijk schot weggeeft. Grasshoppers neemt de bal in en doet dat door de bal naar de rechterkant van het veld te gooien. Eline denkt de pass te kunnen onderscheppen en de wedstrijd te beslissen maar…. ze raakt de bal met haar vingertoppen en deze komt bij een speelster van Grasshoppers. Deze bedenkt zich geen seconde en schiet de bal ……..Iedereen houdt zijn adem in en de bal lijkt door de ring te zakken maar besluit er miraculeus weer uit te draaien.
De tijd is om en…… wedstrijd gewonnen…

Dan een dolle gekke boel omdat deze winst het kampioenschap een heel stuk dichterbij heeft gebracht. Terwijl ik onze meiden zie feestvieren zie ik uit mijn ooghoek de speelster van Grasshoppers, die het laatste schot miste, op de grond blijven liggen. Dat moment symboliseert eigenlijk alles… Winst en Verlies lagen HEEL HEEL dicht bij elkaar. Meestal stappen we als beste ploeg van het veld maar met zo’n eindstand (62-61) kun je dat niet zeggen. Grasshoppers maakte er een meeslepend gevecht van en had dus net zo goed de winst voor zich kunnen opeisen. We waren deze keer dus in elk geval de “gelukkigste” ploeg.

Conclusie na afloop is dat de meer ervaren meiden hun team goed op de been gehouden hebben en dat de jonge en nieuwe meiden een hele grote ervaring rijker zijn. Ik noem meestal niet teveel namen in een verslag maar naast de al eerder genoemde guards speelden captain Eline, Suus en Michelle een belangrijke rol in de wedstrijd. Opnieuw is goed verdedigen de sleutel gebleken, want als je 60 punten of minder tegen krijgt, heeft dit teams altijd een zeer goede kans om te winnen.

En dat winnen niet vanzelf gaat, is nu ook echt wel duidelijk. Spelend om te winnen is iets dat je echt moet leren. Het spelen om niet te verliezen is immers een stuk gemakkelijker. Vandaar dat we in onze yell dat ook steeds roepen… when the going gets TOUGH, the tough get GOING .. en zo is het.
Scores kwamen van: Eline 20, Daniëlle R 11, Suus 10, Lisa 8, Sanne (op karakter) 6, Michelle 3, Aimée 2 en Nienke 2.

Een bedankje aan de (groot)ouders, vrienden en andere supporters van de meiden is hier echt op zijn plaats. Ze hebben de ploeg op een fantastische manier ondersteund met gastoeters, gewone toeters en alle ander manieren van aanmoedigen. Hoewel we blij zijn met deze winst, betekent het niet dat we er al zijn.
Volgende week volledig geconcentreerd aan de slag in Amsterdam, waar Mosquito’s MU18-1 de volgende tegenstander is.

Marck

16-01-2010        Wedstrijdverslag MU20-1 - Red Stars MU18-1
Gisteren speelde MU20-1 tegen Red Stars MU18-1 uit Soest. In de heenwedstrijd was in een matige partij basketbal gewonnen met 68-43. De meiden wilden nu voor eigen publiek laten zien dat deze uitslag geen goede afspiegeling was van het krachtsverschil. Het team zag er iets anders uit omdat Sanne met school weg moest en Charlotte en Britt nog steeds in de lappenmand zitten. Naast de vaste speelsters waren bankspeelsters Daniëlle Aarse, Ellen Kruithof, Jorinde van Gent, Nienke van Deijk en Kristen Boer opgeroepen. De eerste twee moesten na de 1^e helft met MU22 mee naar Amersfoort en de drie jonkies hadden een zware (helaas verloren) wedstrijd tegen Grasshoppers MU16-1 in de benen.

De startende vijf waren dit keer Daniëlle Rovers, Michelle Zantman, Jamailah Adams, Susanne van Hoogstraeten en Eline Kasius. Conform de belofte werd er direct vol gas gegeven en werden de intenties duidelijk… Er moest een monsterscore komen. Via 10 – 0 werd dit kwart gewonnen met 28 -7 en had inmiddels iedereen (op Nienke na vanwege een lichte blessure aan haar hand) in het veld gestaan. Maar liefst 8 speelsters hadden al minimaal 1 score achter hun naam staan.

Het tweede kwart bleek het minste kwart te worden doordat we in dit kwart 14 punten tegen kregen. Gelukkig werden er ook voldoende ballen gepakt uit de press verdediging en gooide MU20-1 er zelf 36 punten in. Ruststand 64 – 21.

Het derde kwart bleek net als vorige week ook nu het beste kwart te zijn. Hoewel iedereen hoopte dat Eline dit keer het 100^ste  punt zou maken miste zij het schot waarna Susanne met een benutte vrije worp de 100 – 28 stand op het bord zette. Afgezien van de eerste drie minuten van het vierde kwart werd ook in dit kwart goed geconcentreerd en verzorgd basketbal gespeeld. Ook in de tweede helft bewees de press verdediging zijn waarden en leverde vele intercepties op.

Hoe moeilijk het voor hen ook was, bleef Red Stars wel hard werken om tot scoren te komen. Compliment daarvoor aan het team van Craig Gummer, want ze hadden ook de handdoek kunnen gooien maar deden dat niet. Eindstand 126 – 33 en de score verdeling was als volgt: Eline 34, Susanne 24, Lisa 15, Michelle 14, Daniëlle R 13, Aimée 11, Kirsten 6, Jorinde 6, Jamailah 2 en Daniëlle A 1.

Wat leuk voor de meiden was dat de tribune zeer goed gevuld was. Leuk om te vermelden is dat we natuurlijk al wisten dat de ouders en opa van Sanne trouwe fans zijn.
Gisteren bleek dat nog maar eens want omdanks het feit dat hun (klein)dochter niet meedeed waren zij er wel gewoon aanwezig.. Klasse !!
Zaterdag staat de topper tegen nummers twee Grashoppers op het programma en zal er om 18:00 uur in Katwijk worden gespeeld.

09-01-2010    MU20-1 tegen Lokomotief
Afgelopen zaterdag speelde MU20-1 de eerste wedstrijd van de tweede helft van de competitie. Tegenstander was de nummer drie van ranglijst Lokomotief uit Rijswijk en onder leiding van Hugo Nijman hebben zij de nodige vooruitgang geboekt. Charlotte en Britt zijn nog steeds geblesseerd en kunnen nog steeds niet meedoen. Britt heeft inmiddels heel voorzichtig de training hervat en ook Charlotte hoopt binnenkort haar basketbalschoenen weer aan te trekken.

Terug naar de wedstrijd.
In een wat nerveuze openingsfase was MU20-1 wel in staat om wat afstand te nemen maar wist nooit echt een gaatje te slaan. MU20-1 had moeite met de felle en agressieve manier van verdedigen en maakte regelmatig een verkeerde keuze die tot balverlies leed. Ook waren de meiden slordig in de eindpass als de press uitstekend omzeilt werd. De rust werd dan ook bereikt met een magere voorsprong van 9 punten. Ruststand 43 - 34.  

In elk geval schoten de meiden in het derde kwart een stuk beter uit de startblokken. Er werd met name nu ook veel beter verdedigd en was de concentratie eindelijk op het gewenste wedstrijdniveau. Hierdoor kwam Lokomotief 6 minuten niet tot scoren en wist MU20-1 een 22 - 0 run te plaatsen. Met een tussenstand van 65 - 34 was de wedstrijd gespeeld en werd de marge in het verdere verloop van de wedstrijd nog iets uitgebreid.

Eindstand 88 - 53 en de conclusie dat als de concentratie goed is en we er heel hard voor werken er ook uitstekend gespeeld wordt.
Scores kwamen van Jamailah 23, Suus 16, Eline 15, Daniëlle R 14, Sanne 10 , Lisa 6, Michelle 2 en Aimee 2

Aanstaande zaterdag staat opnieuw een thuiswedstrijd op het programma als Red Stars uit Soest, dat onder leiding van Craig Gummer, staat op bezoek komt.
Wedstrijd begint om 13:45 uur en als je een leuke pot basketbal wil zien... Kom dan naar de Driesprong.

19-12-2009     Wedstrijdverslag MU20-1 - Black Eagles MU18-1
Afgelopen zaterdag stond de laatste competitiewedstrijd van de eerste helft van de competitie tegen Black Eagles uit Rosmalen op het programma. Ter bevordering van de teamspirit had Daniëlle, die in de buurt van Rosmalen woont het team uitgenodigd voor een hapje en een drankje. Als coach ben je uiteraard blij met dit soort initiatieven maar hoe zo’n samenzijn voor een wedstrijd uitpakt is altijd afwachten. Het was in elk geval enorm gezellig voor de wedstrijd en de sfeer was bijzonder goed.

Bij de wedstrijden in deze West Nederland competitie met landelijke dekking (er spelen ook teams uit Rayon Noord, Oost en Zuid mee) blijkt er toch steeds wat verschil in de regels tussen de diverse rayons te zijn. Als coach heb je geen zicht op de tijd en de score en ook de 24 seconden klok is alleen voor de tafel zichtbaar. Het is even wennen maar het zou fijn zijn als tussen de rayons betere afspraken gemaakt kunnen worden.

De meiden begonnen redelijk geconcentreerd maar toch ook wat nonchalant aan de wedstrijd. Enigszins gehandicapt waren we wel want door blessures waren Britt en Charlotte er niet bij. Ellen was al met de wintersport, MU16 speelde tegelijk en Michelle had er net twee trainingen opzitten na hersteld te zijn van ingescheurde enkelbanden. Toch hadden de meiden een grotere voorsprong bij elkaar moeten spelen want na het laatste fluitsignaal van het 1^e kwart stond er 15-20 op het scorebord. Twee grote redenen: 1) veel te slordig in de afwerking en 2) niet verdedigen.

Afspraak na het eerste kwart was om het tempo wat te verhogen en de ruimtes klein te houden. De meiden lieten in dit kwart zien wat de werkelijke potentie van de groep is. Door de strakke verdediging werd er regelmatig balwinst gepakt, die nu wel direct in punten werd omgezet. Met 32-11 kwam de ruststand op 52 – 26 en duidelijk is dat de wedstrijd gespeeld was. In de tweede helft was de intensiteit veel te laag en liet Black Eagles zien over een talentvolle groep te beschikken die er hard voor wilde werken. Bij MU20 werd en steeds minder scherp verdedigd maar omdat er aanvallend redelijk werd gespeeld werden beide kwarten nog gewonnen.

Eindstand 93-58 en de 11^e winst in 11 wedstrijden.
Scores: Eline 34,  Suus, 16, Jamailah 12, Daniëlle R  12, Sanne 9, Michelle 4, Daniëlle 3, Lisa 2 en Aimée 1.

Na de winterstop zal op 9 januari Lokomotief de eerstvolgende tegenstander zijn.

12-12-2009 thuis tegen HLB Accountants
Na een week Sinterklaas”rust”  moesten de meiden van  MU20-1 de wei weer in. Tegenstander kwam dit keer uit het hoge noorden namelijk Den Helder MU20-2. De ziekenboeg was helaas nog niet leeggestroomd. Hoewel Jamailah nu wel inzetbaar was, waren Charlotte en Britt die we al weken moeten missen nu ook nog inzetbaar. Daarbij kwamen gisteren ook nog Michelle en Nienke, zodat het lijstje met absente speelster dit keer op vier stond. Een kans voor andere meiden dus en Kirsten en Lamintha werden daarom aan de wedstrijd selectie toegevoegd.

Gekeken naar de stand op de ranglijst zou dit een eenvoudige zege moeten opleveren maar ik hou niet van onderschatting. In de bespreking voor de wedstrijd had ik daarom aangeven om met zeer veel defensieve druk te spelen en dat hadden de meiden goed in hun oren geknoopt. Onze vaste verdedigende principes werden goed tot zeer goed uitgevoerd en dan geven we als team erg weinig ruimte weg. Niet alleen de startende vijf maar iedereen speelde met zeer hoge intensiteit en dat zorgde ervoor dat het nooit een wedstrijd werd.

Er kon al snel  veel gewisseld worden en dat was een plezierige vaststelling. Veel meiden hadden later op de dag nog een andere wedstrijd met Dames 1, MU22-1 en MU16-1. Stand na het eerste kwart was maar liefst 35 - 5 en maar liefst 8 meiden wisten te scoren dit kwart. Ik deel niet zo gauw complimenten uit, maar dit keer is dat wel op zijn plaats.  Dit soort wedstrijden zijn meestal na één kwart het aankijken niet meer waard. De partij die ver voorstaat  gelooft het wel en de partij die achterstaat wil er niet meer voor werken.

Dat was dit keer niet het geval. MU20-1 bleef hard werken en dat moet ook zeker gezegd worden van Den Helder MU20-2.  Ook die meiden bleven vechten voor een beter resultaat. Het gevolg was dat de toeschouwers ondanks het verschil in de score toch naar een aantrekkelijke wedstrijd zaten te kijken. Het tweede kwart werd met 30 - 13 gewonnen met dit keer 7 meiden die minimaal 1 score op hun naam hadden.

Een zelfde spelbeeld in het derde en vierde kwart die beiden gewonnen werden (24 – 11 en 27 – 9) en wederom in ieder kwart 7 meiden die voor de punten zorgden. Dat betekende dus dat in ieder kwart minimaal 7 meiden gescoord hebben en voor mij als coach was dit een unicum. Eindstand derhalve 116 – 38 en de scores waren als volgt verdeeld:
Sanne 19, Eline 19, Jamailah 19, Aimée 12, Lisa 11, Daniëlle R 10, Susanne 8, Kirsten 6, Lamintha 4, Daniëlle A 4 en Jorinde 4.

Voor de tweede keer dus boven de 100 puntengrens (het 100^ste punt was overigens een score  van Sanne J) maar dit keer ook met de scores goed  verdeeld binnen het team.
Aanstaande zaterdag de laatste competitiewedstrijd voor de winterstop tegen Black Eagles MU18-1 in Rosmalen.

Op de meidendag van 23 december zal het jaar word afgesloten met een laatste training en een oefenwedstrijd tegen Ieper uit België.
Coach Marck

28-11-2009 MU20-1 uit tegen Orca’s MU20-1
Afgelopen zaterdag stond een verre uitwedstrijd tegen Orca's MU20 uit Urk op het programma. Een voor ons volslagen onbekende tegenstander die (zo bleek uit de uitslagen) thuis nog niet verloren had. Enigzins gehandicapt door het ontbreken van Charlotte, Britt en Jamailah door blessures vertrokken 6 meiden vanuit Barendrecht naar Urk. Dat zijn er niet veel inderdaad maar Daniëlle kwam direct vanuit huis naar Urk. Verder hadden 3 meiden al een wedstrijd met MU22-1 gespeeld tegen Crackerjacks in Amersfoort en zij werden door coach Dick direct vanuit Amersfoort naar Urk gebracht. De eerste scorebord journalistiek kon gedaan worden en 6 + 1 + 3 = 10.

Dit brengt mij direct bij een punt dat ik even wil aanstippen... Complimenten aan de ouders die er steeds voor zorgen dat we logistiek gezien geen enkel probleem hebben.. Bij uitwedstrijden betekent dit dan ook dat we altijd op een grote supportersschare kunnen rekenen.

Dan de wedstrijd zelf...
Ellen startte dit keer in basis en deed dat naar behoren en speelde een hele degelijke wedstrijd. De wedstrijd zelf was een heel vreemde wedstrijd omdat het wel leek of er niet gescoord mocht worden in de eerste helft. Er werd goed verdedigd want we kregen maar 16 punten tegen maar aanvallend werd er veel te gehaast gespeeld en werd het veld niet breed genoeg gehouden. Gevolg was dat er geen goede schotkansen werden gecreëerd. Orca’s gaf weinig tweede schotkansen weg doordat ze de verdedingsrebound goed verzorg hadden en mede daardoor was het schotpercentage bij ons zeer laag. Hoewel we niet veel persoonlijke fouten kregen toebedeeld, werden de fouten die we kregen keurig gegeven aan een beperkt aantal speelsters. Eline, Daniëlle en Susanne waren hier het slachtoffer van. Eline kwam hierdoor al bijna niet aan spelen toe en de andere twee moesten in grote delen van de wedstrijd met de handrem erop spelen.

Dat het team in de breedte aan het groeien is bleek doordat ook de meiden (Michelle, Jorinde, Nienke en Aimée) die vanaf de bank kwamen goede invalbeurten voor hun rekening namen. Met zowel winst in het eerste kwart 13 - 8 en het tweede kwart 9 - 8 werd de rust met 22 - 16 bereikt. Ik denk een laagte record qua score in mijn carrière als coach.

In het derde kwart werd er langzaam aan wat beter aangevallen en ging het tempo van beide teams omhoog. Doordat we regelmatig balwinst wisten om te zetten in een snelle score werd de voorsprong langzaam maar zeker steeds groter. Door het zeer goede spel van Lisa en Daniëlle (beiden gingen echt voorop in de strijd) werd dit kwart gewonnen met 26 – 16. Tussenstand 48 - 32.

Het vierde kwart was er één voor de statistieken. De wedstrijd was gespeeld en moest zonder kleerscheuren worden uitgespeeld. Dit werd dan ook netjes gedaan en pas in de laatste drie minuten kon Orca’s (dat heel de wedstrijd fanatiek bleef werken voor een beter resultaat) nog iets van de achterstand afknabbelen. Aimée (die op trainen steeds beter gaat spelen) bepaalde de eindstand op 67 - 54.
Scores: Daniëlle 18, Eline 14, Susanne 10, Lisa 7, Sanne 7, Michelle 4, Jorinde 3, Aimée 2 en Ellen 2.

Conclusie na afloop is dat het team in elk geval in staat is om te bikkelen als het basketballen niet echt gaat.
Ook de jonkies Jorinde en Nienke (allebei 15 jaar) weten hun gebrek aan kilo’s te compenseren met een enorme inzet.

Volgende week een vrij weekend waarna op 12 december Den Helder als tegenstander op bezoek komt in de Driesprong.
Britt zal er dan helaas nog niet bij kunnen zijn maar Jamailah en Charlotte hopen dan de ziekenboeg te hebben verlaten.

14-11-2009 Akrides uit
Afgelopen zaterdag stond voor MU20 de wedstrijd tegen Akrides de nummer van 4 van de ranglijst op het programma. Dit team had een aantal verassende resultaten behaald, zodat van enige onderschatting door de lijstaanvoerder geen sprake kon zijn. 4 meiden konden door verplichtingen met andere teams niet meedoen maar daar stond tegenover dat Susanne na maanden blessureleed haar rentree zou kunnen gaan maken. De fitheidtest van vrijdagavond had ze goed doorstaan en ook de fysiotherapeut had groen licht gegeven. Ook Daniëlle A die geveld was door een longontsteking wilde de groep niet in de steek laten en hoewel ze beperkt inzetbaar zou zijn wilde ze perse mee.

Akrides stond bekend als een team dat graag in een hoop tempo speelt en dat was te merken ook in de nerveuze beginfase. Er werd in die fase meer gerend dan gebasketbald en hoewel rennen wel een onderdeel van het spelletje is, is het natuurlijk geen doel op zich. Captain Eline begreep dat er uit een ander vaatje getapt moest worden en nam het team op sleeptouw door inside steeds op het juiste moment voor de bal te komen. Doordat ze ook goed werd aangepast leverde dat scores tegen een zeer hoog percentage op. Bij een stand van 11 – 7  in ons voordeel werd in een time out nog uitgelegd dat de ruimte op WeakSide beter benut moest worden en dat werd prima uitgevoerd in de minuten daarna.

In het tweede kwart wisten onze pointguards Lisa en Daniëlle R het tempo van de wedstrijd te bepalen en langzaam werd de voorsprong uitgebreid. Dit was gevoelsmatig zo en om dat zeker te weten moest ik door het ontbreken van een zichtbare scorebord  regelmatig het veld in lopen om te kijken wat de stand was. Ook de 24 seconden klok was alleen zichtbaar op het scorebord op de tafel zodat beide teams hier geen enkel zicht op hadden. Door het zeer fysieke spel kwamen we ook al gauw in foutenlast en Eline ging halverwege dit kwart dan ook al naar de kant. Ook de pointguards Daniëlle R en Lisa zaten beide met 3 fouten ook al in foutenlast en speelden verdedigend met de rem erop. Nu bleek dat het team weldegelijk een sprong voorwaarts heeft gemaakt.. Waar in eerdere wedstrijden de voorsprong dan kleiner werd bleef deze nu in tact. De terugkeer van Susanne in de ploeg hielp daar ook zeker aan mee omdat ze met name in de aanval een rustgevende factor was door de zekerheid die ze uitstraalde. Charlotte die een zeer goede wedstrijd afleverde na een moeilijke periode besloot aan het eind van het tweede kwart om maar niets meer te missen en gooide er 6 punten op rij in. Hierdoor werd de rust bereikt met een 48-28 voorsprong. Redelijk comfortabel maar wel met een aantal speelsters op scherp met 3 fouten.

Direct aan het begin van het derde kwart krijgt Eline haar 4^e fout en dat betekende dat zij dat kwart niet meer terug zou keren in de wedstrijd. Haar absentie werd door het team prima opgevangen en in dit kwart liet MU20 zien  dat het echt goed kan verdedigen. Akrides had zeer veel moeite met de enorm hoge intensiteit en kwam in dit kwart tot 8 punten door 1 veldscore en 6 vrije worpen. Een prima team prestatie die door de talrijk meegereisde ouders op waarde werd geschat gezien de luide aanmoedigingen vanaf de tribune. Aan het eind van dit kwart liep ook de aanval wat gestroomlijnder  en werd dit kwart met 65-36 bereikt.

Waar MU20 in het vierde kwart de teugels nog wel eens wil laten vieren was dit nu geenszins het geval. De inzet van de meiden bleef onverminderd hoog en Lisa, Daniëlle, Sanne, Charlotte en Aimée plaatsen een 11- 0 run. Hierna spelen we de wedstrijd verder uit en testen nog een nieuw verdedigingsysteem uit. Via 76-36 wordt de eindstand uiteindelijk op 92-50 bepaald.

Fijne constatering na afloop is de terugkeer van Susanne, het feit het team ook echt een team aan het worden is en dat de yell…”when the going gets tough, the tough get going” op waarheid berust. Een prima zege waarbij de intensiteit en verbetenheid waarmee werd gespeeld veel goeds voor de volgende wedstrijden doet vermoeden.
Scores  kwamen van Eline 28, Charlotte 13, Daniëlle R 13, Susanne 12, Sanne 11, Aimée 5, Ellen 4, Michelle 2, Daniëlle A 2 en Lisa 2.

Volgende week is Mosquito’s uit Amsterdam de tegenstander en kunnen de meiden laten zien of ze weer in staat zijn dat intensiteitniveau te halen
 

07-11-2009 Wedstrijdverslag MU20-1 tegen Den Helder
Afgelopen zaterdag stond de wedstrijd tegen Den Helder op het programma in het Topsportcentrum in Rotterdam. Voordat ik verder over de wedstrijd ga schrijven, wil ik graag de ouders van de meiden bedanken. Samen met de beheerders van de Topsporthal werden alle stellages en de reclameborden rondom het centercourt opgezet.

24-10-2009 Wedstrijdverslag MU20-1 tegen UBALL MU18-1            
Na de matige vertoning van vorige week tegen Mosquito’s stond deze uitwedstrijd tegen UBALL in het teken van eerherstel. Opdracht aan de meiden was om nu wel geconcentreerd en agressief aan de wedstrijd te beginnen. De eerste vijf waren andere namen dan normaal omdat Daniëlle Rovers met vakantie was en Charlotte de Graaf vrijdag zwaar door haar enkel heen ging.  In de basis startten deze keer Lisa Kuiper en Britt Teeuwen aangevuld met Michelle Zantman, Jamailah Adams en Eline Kasius. Daarnaast was Aimée voor het eerst na haar operatie weer terug bij de groep en was haar inzetbaarheid ook nog wat onzeker. Hierdoor was de groep met Ellen Kruithof, Daniëlle Aarse en de jonkies Britt Teeuwen, Nienke van Deijk en Jorinde van Gent mee aangevuld tot 11 meiden. Hoewel Susanne  van Hoogstraeten al wel weer aan het trainen is, zal het nog wel een duren voordat zij ook weer wedstrijd fit is.

Terug naar waar het allemaal om gaat…. De wedstrijd zelf.
De opdracht (geconcentreerd en agressief beginnen) was begrepen want de meiden werkten zeer hard in de verdediging en de transitie bij balwinst was dit keer wel goed verzorgd. Alle meiden zaten direct goed in de wedstrijd en dat was zeker te merken toen na een paar minuten ook de m-t-m press werd gespeeld. Zeer regelmatig werd de bal al op de aanvalshelft veroverd en als UBALL er wel doorheen kwam werd er door iedereen teruggesprint om de gaatjes weer dicht te lopen. Als je zo’n hoog tempo hanteert wordt je als speelster ook moe en nagenoeg de hele bank  kwam aan spelen toe. Via 20 - 6 na 6 minuten werd dit kwart gewonnen met 33 tegen 12. Absolute uitblinker in dit kwart was Eline die door steeds vanuit de transitie goed naar de basket te snijden de ene na de andere score liet aantekenen. Daar moet wel bij gezegd worden dat ze ook uitstekend werd aangespeeld door haar teamgenoten.

Het tweede kwart was van een ander kaliber..
Doordat we verdedigend minder druk zetten wist UBALL (dat over een zeer jonge talentvolle groep beschikt) zich beter staande te houden. Er ontstond zo een wat gelijk opgaande strijd. Opmerkelijk aan onze kant was dat we veel slordiger waren in de afwerking en teveel balverlies hadden direct nadat we zelf net de bal veroverd hadden. Dit laatste is natuurlijk bijzonder zuur, want dat resulteerde dan regelmatig in een eenvoudige tegenscore. De ruststand kwam zo op 45 – 22.

 In de rust werden de meiden nog eens herinnerd aan de intensiteit van het eerste kwart en dat was niet tegen dovemansoren gezegd. Zeer fanatiek en in een hoog tempo schoten de meiden uit de startblokken en zorgden voor een 11 – 0 run. Daarna een wedstrijd die weer in balans was waardoor de stand na het derde kwart  66 – 32 was.

Het vierde kwart was een herhaling van het derde kwart en nadat de maximale voorsprong van 81 – 39 was bereikt, geloofden de meiden het wel. De laatste 7 punten in de wedstrijd waren voor UBALL waardoor de eindstand kwam op 81 – 46. Bankspeelster Ellen, Daniëlle, Nienke, Jorinde en Britt lieten zien steeds gemakkelijker mee te kunnen op dit niveau en dat was een prettige constatering. Een goed begin is het halve werk is afgelopen zaterdag maar weer eens bewezen.
Voor het team was het belangrijk om geconcentreerder te gaan spelen en dat is in grote delen van de wedstrijd prima gedaan.
Scores kwamen van:  Eline 33!!; Jamailah 14, Sanne 8, Lisa 6, Jorinde 6, Nienke 6, Britt 4 en Michelle 4.

Volgende week hebben we een week vrijaf maar op 7 november spelen we om 12:00 uur tegen Den Helder MU18-1 in het Topsportcentrum in Rotterdam.
Coach Marck

17-10-2009 MU20-1 thuis tegen Mosquito's MU18-1
Na de winst van vorige week tegen Grasshoppers stond deze week de wedstrijd met Mosquito's MU18-1 op het programma. Mosquito's had twee van de drie wedstrijden gewonnen en voor MU20-1 was het dus zaak om geconcentreerd aan de klus te beginnen. Omdat we met de opbouw van een heel nieuw team bezig zijn, waren opnieuw 12 meiden opgeroepen om mee te doen. De bankspeelsters uit MU16-1 hadden 's avonds nog een belangrijke uitwedstrijd in Katwijk op het programma staan.

De startende vijf waren Daniëlle R, Lisa, Jamailah, Charlotte en Eline en zij zorgen direct voor een 11 - 3 voorsprong na 4 minuten. Alle 12 de meiden kwamen dit kwart al aan spelen toe en de voorsprong was aan het eind van het kwart opgelopen naar 22 - 7. Verdedigend werd er hard gewerkt, maar aanvallend waren we te slordig in de afwerking... Een eerste concentratie verlies diende zich bij een aantal meiden al aan.

Het tweede kwart werd opnieuw in een hoog tempo gespeeld, maar waren we wederom slordig in de laatste pass en het scoren zelf. In de 1-1 defense werden we regelmatig verslagen doordat we teveel ruimte weggaven.

Dat laatste is een goed aandachtpunt voor training de komende week. We zullen de BS - HS defense beter moeten gaan beheersen. Eindstand dit kwart was 19 - 9 en het goede nieuws is dat maar liefst 7 speelsters wisten te scoren dit kwart.

Kwart drie was op de score na een kopie van kwart twee... Er werd wel hard gewerkt maar de echte scherpte ontbrak. Werd dit kwart nog wel gewonnen met 22-12 in het vierde kwart werden de verdedigende teugels letterlijk gevierd. Mosquito's mocht doen wat het wilde en benutte de geboden kansen prima en scoorde daardoor in dit kwart bijna evenveel punten als in de eerste drie kwarten. Het kwart eindigde in 15 - 21, waardoor de eindstand op 78 - 49 kwam. De vierde winstpartij en in evenveel wedstrijden, maar echt tevreden was ik niet na afloop.
Scores: Eline 23, Daniëlle R 13, Jamailah 11, Lisa 6, Charlotte 6, Britt 6, Sanne 5, Nienke 3, Daniëlle A 2, Jorinde 2 en Ellen 1.

Opdracht voor de komende wedstrijden is wel om minder slordig te zijn en meer te domineren op het veld.
 

Volgende week staat de uitwedstrijd tegen UBALL MU18-1 op het programma. De toch wat "nare" smaak van het vierde kwart kan dan weggespeeld worden. Er is nog wel ander goed nieuws te melden want Susanne van Hoogstraeten doet voorzichtig mee met de groepstraining en dat is een nieuwe mijlpaal op weg naar een volledige terugkeer als speelster.

10-10 MU20-1 tegen Grasshoppers MU18-1
Afgelopen zaterdag stonden twee nog ongeslagen teams tegenover elkaar. Grasshoppers had twee zeer grote uitslagen neergezet dus de meiden wisten dat er uit een ander vaatje getapt zou moeten worden dan een week eerder tegen Red Stars. In mijn verslag van vorige week gaf ik al aan dat gezien het niveau van de trainingen dit absoluut tot de mogelijkheden.

Afgelopen week hebben we weer het nodige aan taktiek gedaan waardoor de aanvallen steeds gemakkelijker gespeeld worden. Meiden spelen al veel beter samen en kijken ook inmiddels al een stuk beter naar wat de tegenstander weggeeft. Langzaam aan wordt hier nu ook gebruik van gemaakt en dat is een hele stap vooruit in de goede richting.

Helaas kon Aimée niet meespelen door een operatie aan haar neusamandelen en zij zal zeker nog twee weken moet toekijken omdat de artsen dat voorgeschreven hebben. Gelukkig konden dit seizoen voor het eerst de bankspeelsters uit MU16-1 meedoen en Britt, Nienke en Jorinde kwamen de groep aanvullen. Hierdoor had assistent coach Suus het druk met het invullen van het sheet omdat er maar liefst 12 meiden moesten worden opgeschreven. 

Dan terug naar waar het allemaal om gaat…. de wedstrijd zelf.
Vanaf de sprongbal was er eigenlijk direct sprake van een basketbal gevecht in de goede zin van het woord. Beide teams bleken enorm hard te willen werken en er ontspon zich een gelijkopgaande strijd. Tussenstand na 5 minuten was 12 – 13 in het voordeel van Grasshoppers. Daarna bleek Jamailah in een flow te zitten en elke keer bij het uitspelen van de aanval bleek zij de vrijgespeelde speelster te zijn. Die buitenkansjes waren aan haar wel besteed waardoor zij dit kwart op 14 punten eindigde. Doordat er ook beter verdedigd werd deze laatste 5 minuten scoorde Grasshoppers er nog 6 punten bij en wij maar liefst 19. Stand na het eerste kwart 31 – 19 in ons voordeel.

Ik kan zeggen dat dit aanvallend met afstand het beste kwart van dit seizoen tot nu toe was. Op het oog is dat een comfortabele voorsprong maar niets is minder waar als je tegen Grasshoppers speelt. Met een andere verdediging en een zeer strakke dekking voor Jamailah werd de meiden het scoren in het 2^e en het 3^e kwart heel erg moeilijk gemaakt. Normaal betekent dit dan dat de voorsprong terug loopt maar….ook onze meiden besloten om ook de eigen verdediging verder aan te scherpen. De kwarten eindigden in 12 – 9 en 11 -13 waardoor het vierde kwart werd begonnen met een 54 – 41 voorsprong.

In het vierde kwart werd door beide teams minder goed verdedigd waardoor de aanvallers iets meer ruimte kregen. Ook in dit kwart (18 – 20) hielden beide teams elkaar in evenwicht en kwam de voorsprong niet echt meer in gevaar. Eindstand werd zo 72 – 61 en werd de derde competitiewinst op rij geboekt.
Scores deze wedstrijd: Jamailah 20, Eline 17, Daniëlle R 11, Lisa 7, Charlotte 5, Nienke 5, Sanne 5 en Ellen 2.

Belangrijker dan de winst is misschien wel het feit dat deze jonge groep (gemiddelde leeftijd is 16 ½ ) steeds dichter naar elkaar toegroeit.
Er is veel plezier op trainen en er wordt heel hard gewerkt. Dat is de juiste voedingsbodem om op verder te bouwen.

Lang nagenieten van deze overwinning is er niet bij want volgende week wacht om 12:00 uur  Mosquito’s MU18-1.
Dit team heeft inmiddels 2 van de eerste 3 wedstrijden winnend weten af te sluiten en zal er alles aan gelegen zijn de punten uit Barendrecht mee te nemen.
Hoe e.e.a. zal aflopen kunt u uiteraard zelf zien door de meiden te komen aanmoedigen in de Driesprong.

03-10 Red Stars MU18-1 – Binnenland MU20-1
Afgelopen zaterdag de tweede uitwedstrijd op rij voor MU20-1 tegen Red Stars uit Soest. Een oude bekende voor mij want met MU16-1 hebben we vorig jaar meerdere keren tegen een groot aantal meiden uit dit team gespeeld. Daarnaast is ook de coach Craig Gummer een goede bekende geworden. Na de winst vorige week was vooral de verwachting dat de lijn van spelen doorgetrokken zou worden. Helaas bleek dat niet het geval en als er een kop boven het stukje had moeten staan dan had die als volgt geweest: “Een gewonnen wedstrijd, die snel vergeten moet worden”.

Er werd dus niet goed gespeeld en ook dat soort wedstrijden kom je in een seizoen tegen. Hoewel de inzet redelijk te noemen was, waren de meiden niet echt scherp…
Net even te laat met voorverdedigen
Net even te laat met passen
Te vroeg gaan dribbelen waardoor het screen niet wordt gebruikt en je dus niet open komt
Te snel besluiten tot een schotpoging.
Te lang de bal aan één kant vasthouden in de aanval..
Enfin… ik kan nog wel even doorgaan..

Omdat de individuele kwaliteit de doorslag gaf werd de wedstrijd uiteindelijk nog gemakkelijk gewonnen maar Red Stars bleek een taaie tegenstander die hard bleef werken voor iedere bal. De kwart standen waren 10 -13, 9 – 18, 11 – 17 en 13 – 21 waardoor de eindstand van 43 – 69 werd.

Scores in deze wedstrijd kwamen van: Eline 22, Daniëlle 15, Sanne 14, Aimée 6, Ellen 6, Michelle 4 en Charlotte 2

Volgende week staat de wedstrijd tegen Grasshoppers op het programma en dan zal er uit een ander vaatje getapt moeten worden. Gezien het niveau van de trainingen de afgelopen periode kan dit ook en Suus en ik kijken dan ook echt uit naar die wedstrijd.

Marck

26-09 Wedstrijdverslag van de uitwedstrijd van MU20-1 tegen Lokomotief
Na de afgelopen weken een redelijke voorbereiding te hebben gespeeld stond afgelopen zaterdag de eerste competitie wedstrijd op het programma. Na vorige week nogal verrassend het eigen toernooi gewonnen te hebben was nu de vraag of team weer zou laten zien wat verder te zijn in de ontwikkeling. Op de training was in elk geval hard gewerkt en de onderlinge afstemming in de aanval begint wat beter te worden…

De startende vijf (Charlotte, Daniëlle R, Jamailah, Michelle en captain Eline) begonnen zeer onrustig aan de wedstrijd. Er werd enorm hard gewerkt maar de meiden kwamen niet tot een goed georganiseerde aanval. Doordat ook Lokomotief onrustig speelde waren de sores in dit kwart niet ruim gezaaid. Omdat ook Aimée, Ellen, Daniëlle A, Lisa en Sanne al in dit kwart aan spelen toekwamen waren alle 10 de meiden al in het veld geweest. Tussenstand 14 – 8  in ons voordeel en teveel onnodig balverlies was de hoofdoorzaak van de lage score.

Het tweede kwart werd er net zo goed verdedigd maar nu werd er ook beter aangevallen. Aandachtspunt in dit kwart was de Help Side defense waar te vaak de looplijnen worden weggegeven wat resulteerde in teveel scores vanuit de bucket van Lokomotief. De rust werd bereikt met een comfortabele 41 – 24 voorsprong. Maar liefst 7 speelsters hadden een bijdrage in de score in dit kwart.

Zowel het derde (24 – 17) als het vierde kwart (20 – 14) werden gewonnen en zo werd de wedstrijd gecontroleerd uitgespeeld. Eindstand was 85 – 55.

Alle meiden hebben minimaal 1 keer gescoord en de verdeling ziet er als volgt uit:
Daniëlle R 18, Jamailah 18, Eline 13,  Aimée 10, Michelle 6, Daniëlle A 5, Lisa 5, Charlotte 4, Sanne 4 en Ellen 2.

Volgende week een nieuwe uitwedstrijd voor MU20-1. Er wordt dan gespeeld tegen Red Stars uit Soest en ik ben benieuwd of we dan weer een stapje vooruit als team kunnen maken.

Marck

Wedstrijdverslag 12-09 van oefenwedstrijd MU20-1 tegen Black Eagles MU20-1
Afgelopen zaterdag de tweede test case in de voorbereiding van MU20-1 op het komend seizoen. Na wat heen en weer mailen met Jeroen Huijsmans de coach van Black Eagles MU20-1 bleek dit team bereid om afgelopen zaterdag bereid om tegen MU20-1 te oefenen. Wij waren er blij mee zeker gezien het feit dat Black Eagles vanwege de vakantie periode pas ruim een week in training was.  

Een tegenstander regelen bleek echter gemakkelijker dan het vinden van scheidsrechters. Doordat een scheidsrechtersbijeenkomst van alles bondsscheidsrechters was van Rayon West waren geen scheidsrechters beschikbaar. Dankzij de hulp van Ad Hooijmaijers en Joyce Salari beide bondsscheidsrechters uit Rayon Zuid kon er gewoon aan de wedstrijd begonnen worden om 12:00 uur. Beide namens alle partijen bedankt voor het feit dat jullie dit wilden doen. Met alleen scheidsrechters ben je er nog niet want de tafel werd bezet door Michelle, Maxime en Dennis waarvoor nog hartelijk dank.

Dan de wedstrijd zelf…
De samenstelling van het team verschilde iets van vorige week. Ellen Kruithof en Jorinde van Gent werden dit keer aan de selectie toegevoegd en Daniëlle Aarse deed deze keer niet mee. De gemiddelde leeftijd van MU20-1 kwam daarmee voor deze wedstrijd op 16 ½ jaar. De startende vijf begonnen zeer gemotiveerd aan de wedstrijd en lieten zien echt te willen spelen om te winnen. De intensiteit lag beduidend hoger dan in de wedstrijd van vorige week en ook veel hoger dan tijdens de training van afgelopen week. Voor de meiden is dit een belangrijke les…. De intensiteit op trainen zal dus verder omhoog moeten zodat er meer op wedstrijd niveau gewerkt wordt. De aanval werd iets beter uitgespeeld dan vorige week en de timing ..zeg maar de onderlinge afstemming.. was een stuk beter. Er werd lekker doorgewisseld en iedereen kwam in dit kwart aan spelen toe. Omdat ook Black Eagles zeer hard werkte hielden beide partijen elkaar in evenwicht. Eindstand eerste kwart 19 – 19.

Het tweede kwart liet eenzelfde speelbeeld zien waardoor de rust met een minieme achterstand werd bereikt. Eindstand tweede kwart 41 – 42. In de rust werd benadrukt dat de er minder ruimte moest worden weggeven in de BS-HS defense en dat was niet tegen dovemans oren gezegd. MU20-1 deed er een schepje bovenop en de verdedigende druk werd steeds groter. Aanvallend was dit kwart iets minder maar met een 55 – 53 voorsprong eindigde dit kwart. Dat betekende dat MU20-1 maar 11 punten tegen kreeg in dit kwart en de insteek voor het vierde kwart was dan ook om verdedigend vooral zo door te gaan maar aanvallend de aanval door te spelen totdat er betere schotkansen zouden komen. Black Eagles oogde minder fris en MU20-1 maakte goed gebruik van de kansen. Langzaam maar zeker werd de voorsprong uitgebreid en werd dit kwart met 25-11 gewonnen, waardoor de eindstand op 80 – 64 kwam.

Een zeer goede prestatie van de meiden die steeds meer als team beginnen te opereren. Er wordt goed aangemoedigd vanaf de bank en de meiden beginnen elkaar steeds beter onderling te coachen. De sfeer is dus bijzonder goed en volgens mij is dat een absolute voorwaarde om te kunnen presteren als team. In het tweede kwart scoorde 8 verschillende meiden en alle speelsters krijgen dus kansen om te scoren. De volledig nieuwe manier van spelen van MU20-1 begint dus langzaam maar zeker aan te slaan.
Scores in deze wedstrijd: Eline 27, Jamailah 21, Britt 8, Daniëlle R 6, Charlotte 5, Aimée 5, Michelle 3, Ellen 3, Lisa 1 en Sanne 1.

Volgende week speelt MU20-1 een toernooi met Almonte en UBALL als tegenstanders en de week daarna staat de eerste competitiewedstrijd tegen Lokomotief op het programma.
Deze week zal er hard worden gewerkt aan de teamoffense zodat de onderlinge afstemming en het leren kijken naar de mogelijkheden steeds beter zal gaan.
Hopelijk zijn de resultaten daarvan tijdens het toernooi zichtbaar.

Tenslotte kreeg Susanne van Hoogstraeten, die tijdelijk als assistent coach actief is, deze week een positief bericht.
Haar knie hoeft niet meer geopereerd te worden waardoor zij over 2 maanden weer voorzichtig met trainen zal kunnen beginnen.

Coach Marck

5 september 2009 oefenwedstrijd MU20-1 tegen Almere Pioneers D1
Nadat de afgelopen weken in wisselende samenstelling was getraind, stond zaterdag de eerste oefenwedstrijd van het seizoen op het programma. Almere Pioneers dat dit seizoen met een nieuw en jong team debuteert in de dames promotiedivisie had ons uitgenodigd om naar Almere te komen. Aanvankelijk stonden we voor de verkeerde sporthal maar na even bellen bleek dat we in het topsport centrum moesten spelen. Daar aangekomen kreeg het team een leuke verrassing. De wedstrijd zou worden gespeeld op het grote centercourt waar ’s avonds ook het Nederlands Dames Team tegen Zweden zou spelen.

Terug naar de wedstrijd waarvoor Susanne Hoogstraeten (zij assisteert zolang zij nog niet speelklaar is) en ik 10 meiden meegenomen. De totale selectie bestaat uit een groep van 15 meiden waarbij voor iedere wedstrijd bekeken wordt wie er meespelen.

Bij de selectie van vandaag een aantal debutanten die voor het eerst met MU20-1 meededen:
1)       Michelle Zantman (speelde afgelopen seizoen in MU20-2.
2)       Daniëlle Aarse (speelde afgelopen seizoen in MU16-1
3)       Lisa Kuiper (is overgekomen van BC Vlissingen)
4)       Aimée Hooijmaijers (is overgekomen van Bc Migliore)
Daniëlle Rovers, Jamailah Adams, Sanne Woudenberg, Eline Kasius, Charlotte de Graaf en Britt Teeuwen complementeerden het 10-tal.

Of het door de entourage kwam maar al snel bleek dat MU20-1 niet goed uit de startblokken kwam. Zeer gehaast en slordig spel zorgde voor te veel onnodig balverlies waardoor de meiden niet lekker in de wedstrijd kwamen. De aanvalsopzet die op trainen steeds beter werd uitgevoerd kwam nog niet echt uit de verf. Als dan ook de Ball Side – Help Side defense niet strak wordt uitgevoerd dan valt de 14-10 achterstand na het eerste kwart nog mee. 

Het tweede kwart was een iets betere kopie van het eerste kwart… Er werd iets minder slordig gespeeld maar nog steeds veel te onrustig en te gehaast. Verdedigend werd er nu veel beter samengewerkt waardoor intercepties met regelmaat tot score werden gepromoveerd. De achterstand van 4 punten was genivelleerd waardoor een 27-27 ruststand werd bereikt.

Zonder er een eentonig verhaal van te willen maken was het derde kwart een kopie van het tweede en werd gewonnen met 15-12. Het laatste kwart werd definitief  afstand genomen van Almere Pioneers doordat er een redelijke press werd gespeeld en er heel weinig schotkansen werden weggegeven. Conditioneel bleken we iets verder te zijn dan de dames uit Almere waardoor dit kwart met ruime cijfers 24-4 werd gewonnen. Enige vervelende voorval is dat Aimée in het derde kwart uitviel met een enkelblessure en uiteraard hopen we Aimée er snel weer bij zal zijn.
Eindstand 66-43 en zoals gezegd dus een uiteindelijke ruime zege.
Scores: Daniëlle R 18, Eline 17, Jamailah 7, Michelle 5, Lisa 5, Charlotte 5, Britt 4, Sanne 4 en Daniëlle A 1.

Conclusie is dat het team in deze nieuwe samenstelling naar elkaar aan het toegroeien is en dat zo’n eerste oefenwedstrijd daar een prima bijdrage aan geleverd heeft. In het tweede kwart zorgen 8 meiden voor de 17 punten en dat geeft aan dat het team ook echt een team begint te worden. Meiden gunnen elkaar een bal en zijn bereid hard voor elkaar te werken…Goed om te zien dat dat het geval was. Voor de meiden is in elk geval ook duidelijk dat de intensiteit op de training omhoog moet om zo meer en meer op wedstrijd niveau bezig te zijn.

Aanstaande zaterdag speelt MU20-1 in de Driesprong om 12:00 uur een oefenwedstrijd tegen Black Eagles MU20-1 en kom gerust kijken als je de meiden aan het werk wil zien.

 Coach Marck