Net als vorige week Gea van Vilsteren 31 jaar lid van Binnenland. Belangrijk verschil is echter dat ik er twee keer ongeveer een jaar tussenuit geweest ben. De eerste keer toen ik een jaar of 14 was. Mijn schoolwerk kwam toen op de laatste plaats en mijn ouders vonden dat wat minder. De tweede keer was ik 30, klaar met heren 1 en vond ik dat andere sporten nu alle aandacht moesten krijgen, nl. het lopen van marathons en tennis. Het begon na ruim een jaar weer te kriebelen en mijn terugkeer bij Binnenland was onvermijdelijk.

Getrouwd met Joke, de zus van  mijn toenmalige teamgenoot John Boekenstijn. Zijn broer, mijn andere zwager dus, is ook lid van de club geweest. Ook mijn broer speelde  een stevig partijtje. Nu traint mijn neefje Yorrijn bij de welpen en mijn zoon Jeroen speelt in Mini 1. Zelf speel ik in heren 2, dus je snapt dat wij vaak in de Driesprong te vinden zijn.

Voor hobby’s blijft weinig tijd over. Sport kijken en doen is waar de vrije tijd aan op gaat. Contacten met vrienden en kennissen hebben vaak ook wel een link met basketball.

Mijn werk speelt zich af in Rotterdam-Zuid. Daar ben ik vestigingsdirecteur op een van de vestigingen van CSG Johannes Calvijn. De school aan de Fichtestraat (de Zuider mavo)was vroeger een beroemde basketbalschool. Twee leraren speelden eredivisie bij RZ en de schoolteams werden zelfs kampioen van Nederland.

Toen ik als 13-jarige bij Binnenland begon, was jongens B (nu kadetten) de laagste leeftijdscategorie. Daar trainde ik met oa Bert Versluis (vader van Kelly en Kevin), Gerard den Elt (vader van Sigrid) en Bert van Dongen (vader van Chris).

Op mijn 19^e speelde ik in heren 1 en afgezien van een paar serieuze enkelblessures heb ik dat wel een poosje volgehouden. De laatste jaren speel ik  in de lagere herenteams voor mijn plezier en voor de punten, zolang de spieren het toelaten.

Begin jaren 80 heb ik de mini’s getraind, waarin toen oa Remon van Loon, Eric Onnink en Virgil Ormskerk speelden en tijdens blessures en na mijn tijd in heren 1 dat team ook twee jaar getraind. De laatste jaren train en coach ik het team waarin ik ook speel en heb ik een aantal jaren heren 2 gecoacht en getraind.

Door de week op woensdag trainen, daarna gezellig in de kantine de ene keer voor de andere keer achter de bar.

Op zaterdag draait alles om sport. Een volleyballende en tennissende dochter, een basketballende zoon, zelf een wedstrijd spelen, soms eens fluiten, heren 1 of dames 1 kijken en een bardienstje. Voor je het weet is het zondagmorgen en dan schrijf je nog een stukje over je wedstrijd.

De site bezoek ik niet regelmatig, maar jij gelukkig wel, anders had je dit niet gelezen. Op zaterdag hoor ik al genoeg en de uitslagen en standen vind ik steeds minder belangrijk. Dat zal de leeftijd wel zijn. Ik hoop het spelletje nog lang te doen met gezellige mensen, in een gezellige club met een gezellig clubhuis.