De 27-jarige Matthijs IJzerman speelde een aantal jaren geleden in het Junioren 1 en Heren 1 team van Binnenland. Hij is naar Rowic vertrokken en is daarna nog assistent-trainer geweest bij het Junioren eredivisieteam van NAC Breda. Matthijs is erg betrokken bij de opleiding van de jeugd en niet uitsluitend bij de jongensteams, maar zeker ook aan de meisjeskant, gezien zijn motiverende trainingen op de vrijdagavonden aan de Binnenland jongens en meisjes talenten Matthijs, vorig seizoen als assistent-trainer/coach naast Ron Baan van het Jongens Kadetten 1 is deze week aan de beurt om zijn verhaal te vertellen.

Deze week mag ik een stukje schrijven voor de beste en meest actuele website van Rayon West. Sinds twee seizoenen heb ik de eer betrokken te zijn bij de coaching van het Jongens Kadetten team. Een blik op de resultaten leert dat dat tot nu toe met wisselend succes is geweest.

Vorig seizoen werd er door de spelers een onverwacht knappe prestatie neergezet door op één overwinning na de play offs van het rayon te missen. Voor de buitenwereld vallen de resultaten dit seizoen mogelijk wat tegen. Zelf had ik wel verwacht dat dit een bijzonder moeilijk en zwaar seizoen zou gaan worden. 

De club is een aantal jaren geleden een nieuwe weg ingeslagen waarbij vooral gekeken wordt naar de ontwikkeling van de jeugdspelers op lange termijn. De trainingsmogelijkheden die daarbij gecreëerd zijn, zijn werkelijk uitstekend te noemen en maken Binnenland een unieke club in de regio. Een erg goed initiatief was bijvoorbeeld het opstarten van de talententraining op de vrijdagavond. Daarnaast kunnen spelers die dat willen in principe vijf maal per week trainen. 

Om verder vorm te geven aan dit beleid zijn spelers die er qua niveau aan toe zijn dit seizoen doorgeschoven naar een hogere leeftijdsklasse. In de praktijk betekent dat dat Reinier van Vilsteren en Sander Trommelen van de kadetten naar de junioren zijn overgezet en Wouter Cabaret en Danny Lotte van de aspiranten naar de kadetten. In een ideale situatie zouden deze spelers waarschijnlijk ook nog in hun eigen leeftijdsklasse gespeeld hebben. Dat dat niet gebeurt, is vooral ingegeven door een tekort aan spelers in de junioren. Zonder Sander en Reinier zijn er maar zeven spelers beschikbaar voor dit team. Wanneer we hen in de kadetten hadden gezet en bankspeler hadden gemaakt bij de junioren, zou er nog maar één bankspeler positie open zijn. Dit zou zonder twijfel een problematische situatie opleveren voor de junioren, zeker wanneer men het huidige aantal blessures bekijkt. Bovendien zou het de  doorstroming van andere kadetten in de weg staan. 

Natuurlijk heeft deze keuze ook nadelen. De kadetten en aspiranten verliezen meer dan gewenst. Ik ben er echter van overtuigd dat dat niet opweegt tegen de lange termijn voordelen die we met het huidige beleid zullen bereiken. Wat me bijzonder irriteert is dat via-via me veel negatieve geluiden bereiken over het jeugdbeleid. Rechtstreeks hoor ik die kritische noten natuurlijk nooit, zelfs niet op de algemene ledenvergadering. Kritiek is prima, zeker als het doel van die kritiek verbetering is. Niemand zit echter te wachten op verhalen in de wandelgangen. Het draagt niet bij tot verbetering en raakt volgens mij slechts de spelers. Als je al mensen moet aanwijzen die dit seizoen alle lof verdienen zijn dat zeker de spelers van mijn team. Ze worden opgescheept met een zwakker team dan waar ze op gerekend hadden, trainen minimaal twee maal per week keihard (sommigen trainen zelfs iedere dag), worden daar (nog) niet voor beloond met veel overwinningen en krijgen ook nog eens te maken met een coach die voortdurend loopt te zeuren dat ze het niet goed doen.   

Ik houd me altijd aanbevolen voor suggesties ter verbetering van de Binnenlandjeugd en weet zeker dat voor de bestuursleden en andere coaches hetzelfde geldt. We willen tenslotte allemaal het beste voor onze club. 

Matthijs IJzerman