Zo is dat effe schrikken, vraagt die Sjoerd ineens of ik z'n mail heb gehad?? Ik verrast en vertel hem dat ik deze week weer eens niet in mijn box heb gekeken. Maar ja het geluk dat ik 'De week met……' mag doen is geen kleinigheid.  

Maar ja ik ben nu toch bezig dus kan ik net zo goed wat over mijn zelf te vertellen. Jan Both is de naam en ben getrouwd met Jose en we hebben 3 kinderen Kim, Stephan en Remco. Mijn werk is een soort groenteboer in het groot. Ik verhandel groente, fruit, aardappelen, uien en exoten naar voornamelijk het Oostblok(lees Rusland en Roemenie). In ons gezin wordt redelijk veel 'gesport', voornamelijk door de kinderen Kim doet aan tennis, Stephan voetbalt en Remco doet aan basketball, mijn vrouw doet aan fitness en ik zelf speel voetbal. Maar wat doe ik toch regelmatig in de sporthal en kantine?, ik ben coach/begeleider van de Benjamins 1 waar mijn zoon Remco in speelt. Ik moet zeggen het kwam niet uit mij zelf om dit te gaan doen, om dat er aardig wat vrije tijd in gaat zitten als je zoiets gaat doen. Ik wil zoiets graag goed doen.

Binnenland en mijn persoontje zijn wel een poosje uit elkaar geweest, want het moet zo ongeveer in 1975 begonnen zijn in de sporthal Vitaal dat ik daar als 12 jarige ben gaan 'ballen'. Ik heb dit tot mijn 18 jaar gedaan tot A-sel/H 1-sel, daarna een jaartje bij Dragons in Ridderkerk, maar dat was het ook niet helemaal en daarna gingen de basketballschoenen aan de wilgen. Dus ik zit niet helemaal zonder ervaring op de bank. 

Na twintig jaar was het wel een beetje wennen, bleken er ineens een aantal nieuwe regeltjes te zijn, maar nu ik wat langer de tijd heb gehad voel ik dat ik er meer plezier in krijg. Ik betrap me er zelfs op dat ik mij schuldig ga voelen als ik de jongens iets vraag tijdens wedstrijd wat eigenlijk in de training moet worden uitgelegd. Helemaal zaligmakend is de huidige constructie niet, maar tijd te kort is het gebrek. De benjamins worden nu fanatiek getraind door Jacqueline en Mirelle Lagendijk en de wedstrijden worden dan door mij of Hessel de Waard begeleid. Maar het allerbelangrijkste is dat de jongens lekker 'ballen'.  

Als ik zo nu en dan in de sporthal rondloop dan zie je toch wel dat Binnenland een echt 'CLUPPIE" is, ik zie veel mensen van vroeger en ook veel dezelfde gezichten van na mijn tijd. Om maar te zwijgen over de vrijwilligers, altijd dezelfde voor de schermen, achter de schermen, want dacht je van die 'bouwvakkers' die de gasterij omgetoverd hebben tot de TIP INN, voor al deze mensen heb ik veel bewondering .  

Ook al die jongens en meisjes zo actief, zoveel, iedereen op zijn niveau dat is leuk voor z"n cluppie. De jeugd is zo enthousiast dat ieder moment aangegrepen wordt om een balletje to gooien in de sporthal tussen de wedstrijden door. Dit vind ik wat minder geslaagd alleen was dat zelfde verschijnsel er dertig jaar geleden ook al dus mag ik daar niet te veel over zeggen.  

Ik merk dat ik niet verteld heb over mijn week die bestaat uit niets bijzonders of het moet het dagelijks om 6 uur opstaan zijn om te gaan werken tot ongeveer 6 uur, met daarna wat huiselijke dingen. Op zaterdag is het dan sportdag voetbal kijken, zelf voetballen ,basketball kijken of  begeleiden. Zondags in en om het huis en of iets met de familie , tjonge tjonge het is toch wel erg burgelijk allemaal. Niet te veel over nadenken maar. 

Ik moet eerlijk zeggen dat het basketball virus van dertig jaar geleden niet helemaal verdwenen is, er blijft gewoon interesse zat. Wie weet wat dat nog gaat brengen in de toekomst . 

Veel meer valt er niet te vertellen over mijn persoontje, dus ga ik de hoop uitspreken dat Binnenland lekker doorgaat met veel plezier en successen op alle niveau's. Dat moet geen probleem zijn als je zo'n leger aan spelers, trainers, scheidsrechters en vrijwilligers samen brengt in een vereniging als Binnenland, 

Allemaal "all the best" en "BALLSUH".

Naar archief >>>>>