Actueel

De week met
Evert Jan Hummelen

De week of eigenlijk “een week met Evert Jan Hummelen”

Ik zal mijn week beschrijven aan de hand van mijn activiteiten die met sport te maken hebben. Zoals uit het onderstaande zal blijken staat mijn leven, naast mijn werk bij de Onafhankelijke Post en Telecommunicatie Autoriteit (OPTA) in Den Haag, voor een groot deel in het teken van sport.

Omdat bij een christelijke basketballvereniging de week begint op maandag zal ik ook mijn verhaal daarop afstemmen.

(Evert Jan als penningmeester)

Maandagavond. Een avondje penningmeester en dat betekende in dit geval het versturen van facturen aan een aantal sponsoren en het bijhouden van de administratie van die facturen. Daarnaast moest er een aantal e-mails worden beantwoord naar aanleiding van de eind vorig jaar en begin dit jaar verzonden herinneringen aan de leden die hun contributie nog niet hadden betaald. Als je dit leest en je hebt nog niet betaald … doe dat dan zo snel mogelijk om het intrekken van je spelerskaart te voorkomen.

Ik ben sinds de afgelopen ledenvergadering de penningmeester van onze vereniging en dat vind ik eigenlijk best wel aardig om te doen. Als liefhebber van getallen en van geld is het iets dat wel bij mij past. Daarnaast ben ik in een redelijk gespreid bedje terechtgekomen omdat de vorige penningmeester(es) het allemaal goed voor elkaar had.

Dinsdagavond. Begonnen met dit verhaaltje en daarna hardlopen (10 km onder de 48 minuten) in de regen en de wind. Hardlopen is naast basketball mijn belangrijkste sportieve activiteit. Zoals ook op de zevende dag van de week is te lezen loop ik elke week tenminste tweemaal hard. Ik laat het aan jezelf over om te beoordelen of je het echt hard vindt, maar ik beleef er in elk geval plezier aan. Op dit moment ben ik niet echt ergens voor in training, maar vorig jaar heb ik tweemaal een marathon gelopen; eenmaal toen ik 40 jaar oud was in Rotterdam en eenmaal toen ik 41 jaar oud was, samen met mijn vrouw, in Leiden. Finishtijden zijn op aanvraag beschikbaar.

Woensdagavond. Scheidsrechtersstage in Rotterdam. Ik fluit nu voor het tweede seizoen namens onze vereniging als bondsscheidsrechter. Vroeger (want ik basketball al zo’n 25 jaar) ben ik ook al eens als bondsscheidsrechter actief geweest en vorig seizoen ben ik weer heringetreden. Aan de hand van videobeelden hebben we gediscussieerd over aanvallende fouten en daarna een spelregeltestje gemaakt. Volgens mij heb ik het wel gehaald.

Donderdagavond. Trainingsavond met heren 6 en de recreanten. Ook deze keer was er weer een goede opkomst (11 spelers) en dat is altijd gezellig. Jammer alleen dat we bij het inlopen niet in staat (willen) zijn om tien lay-ups achter elkaar te scoren. Belangrijk aspect natuurlijk!

Vrijdag. Geen sport behalve het naar het station fietsen en weer terug. Op zich is het al positief dat ik niet naar het station moet lopen, want toen ik na de Final 4 door Herman Appers werd teruggebracht naar de Driesprong was mijn fiets verdwenen. Er was geprobeerd om mijn fiets te stelen maar gelukkig hadden ze na enkele meters al door dat mijn fiets waarschijnlijk ouder was dan de daders en hebben ze hem in de struiken gezet. Toch wel even schrikken, zo midden in de nacht.

Oh ja, toch nog even in sporthal geweest om mijn dochter op te halen van Jazz-dance; daardoor kon ik meteen even helpen met het ophangen van de prijzenkast in de bestuurskamer

Evert Jan tijdens de F4 in Landsmeer

Zaterdag. ’s Morgens naar de hockey, want mijn dochter (dezelfde van de jazz-dance) is daar dit seizoen begonnen. Mijn pogingen om haar op basketball (een zaalsport, dus je staat nooit in de regen als ouder) te krijgen hebben jammerlijk gefaald. ’s Middags de eerste wedstrijd na de winterstop. Een leuke wedstrijd, maar ondanks onze voorsprong in het eerste deel van de wedstrijd toch niet gewonnen.

Zondag. Zoals eigenlijk elke zondag heb ik een stuk hardgelopen, vandaag 17,5 kilometer omdat het zo mooi weer was, en daar heb ik 1 uur en 38 minuten over gedaan. Een aanzienlijk lager tempo dan dinsdag dus, maar dat hoort ook bij een lange duurloop. In verband met de blessure van mijn vrouw moet ik helaas de laatste tijd alleen lopen en kunnen we niet even gezellig bijpraten (dat moet namelijk kunnen tijdens een langzame duurloop) over het huis en onze drie kinderen. Daarna heb ik nog dit verhaal afgemaakt en daarmee is de sportieve week ten einde.

(Als tafelaar bij een Dames 1 wedstrijd)

Naar archief >>>>>